1. ۱یاد دارم که شبی در کاروانی همه شب رفته بودم و سحر در کنارِ بیشه‌ای خفته.
2. ۲شوریده‌ای که در آن سفر همراهِ ما بود نعره‌ای برآورد و راهِ بیابان گرفت و یک نفس آرام نیافت.
3. ۳چون روز شد، گفتمش: آن چه حالت بود؟
4. ۴گفت: بلبلان را دیدم که به نالش در آمده بودند از درخت، و کبکان از کوه و غوکان در آب و بَهایم از بیشه؛
5. ۵اندیشه کردم که مروّت نباشد همه در تسبیح و من به غفلت خُفته.
6. ۶دوش مرغی به صبح می‌نالیدعقل و صبرم ببُرد و طاقت و هوش
7. ۷یکی از دوستان مخلِص رامگر آواز من رسید به گوش
8. ۸گفت باور نداشتم که تو رابانگِ مرغی چنین کند مدهوش
9. ۹گفتم: این شرطِ آدمیّت نیستمرغْ تسبیح‌گوی و من خاموش