1. ۱کسی دید صحرای محشر به خوابمس تفته روی زمین ز آفتاب
2. ۲همی بر فلک شد ز مردم خروشدماغ از تبش می‌برآمد به جوش
3. ۳یکی شخص از این جمله در سایه‌ایبه گردن بر از خلد پیرایه‌ای
4. ۴بپرسید کای مجلس آرای مردکه بود اندر این مجلست پایمرد؟
5. ۵رزی داشتم بر در خانه، گفتبه سایه درش نیکمردی بخفت
6. ۶در این وقت نومیدی آن مرد راستگناهم ز دادار داور بخواست
7. ۷که یارب بر این بنده بخشایشیکز او دیده‌ام وقتی آسایشی
8. ۸چه گفتم چو حل کردم این راز را؟بشارت خداوند شیراز را
9. ۹که جمهور در سایهٔ همتشمقیمند و بر سفرهٔ نعمتش
10. ۱۰درختی است مرد کرم، بارداروز او بگذری هیزم کوهسار
11. ۱۱حطب را اگر تیشه بر پی زننددرخت برومند را کی زنند؟
12. ۱۲بسی پای دار، ای درخت هنرکه هم میوه‌داری و هم سایه‌ور
13. ۱۳بگفتیم در باب احسان بسیولیکن نه شرط است با هر کسی
14. ۱۴بخور مردم آزار را خون و مالکه از مرغ بد کنده به پر و بال
15. ۱۵یکی را که با خواجهٔ توست جنگبه دستش چرا می‌دهی چوب و سنگ؟
16. ۱۶بر انداز بیخی که خار آورددرختی بپرور که بار آورد
17. ۱۷کسی را بده پایهٔ مهترانکه بر کهتران سر ندارد گران
18. ۱۸مبخشای بر هر کجا ظالمی استکه رحمت بر او جور بر عالمی است
19. ۱۹جهان‌سوز را کشته بهتر چراغیکی به در آتش که خلقی به داغ
20. ۲۰هر آن کس که بر دزد رحمت کندبه بازوی خود کاروان می‌زند
21. ۲۱جفاپیشگان را بده سر ببادستم بر ستم پیشه عدل است و داد