1. ۱اتابک محمد شه نیکبختخداوند تاج و خداوند تخت
2. ۲جوان جوان‌بخت روشن‌ضمیربه دولت جوان و به تدبیر پیر
3. ۳به دانش بزرگ و به همت بلندبه بازو دلیر و به دل هوشمند
4. ۴زهی دولت مادر روزگارکه رودی چنین پرورد در کنار
5. ۵به دست کرم آب دریا ببردبه رفعت محل ثریا ببرد
6. ۶زهی چشم دولت به روی تو بازسر شهریاران گردن فراز
7. ۷صدف را که بینی ز دردانه پرنه آن قدر دارد که یکدانه در
8. ۸تو آن در مکنون یکدانه‌ایکه پیرایهٔ سلطنت خانه‌ای
9. ۹نگه دار یارب به چشم خودشبپرهیز از آسیب چشم بدش
10. ۱۰خدایا در آفاق نامی کنشبه توفیق طاعت گرامی کنش
11. ۱۱مقیمش در انصاف و تقوی بدارمرادش به دنیا و عقبی برآر
12. ۱۲غم از دشمن ناپسندش مبادوز اندیشه بر دل گزندش مباد
13. ۱۳بهشتی درخت آورد چون تو بارپسر نامجوی و پدر نامدار
14. ۱۴از آن خاندان خیر بیگانه دانکه باشند بدخواه این خاندان
15. ۱۵زهی دین و دانش، زهی عدل و دادزهی ملک و دولت که پاینده باد
16. ۱۶نگنجد کرمهای حق در قیاسچه خدمت گزارد زبان سپاس؟
17. ۱۷خدایا تو این شاه درویش دوستکه آسایش خلق در ظل اوست
18. ۱۸بسی بر سر خلق پاینده داربه توفیق طاعت دلش زنده دار
19. ۱۹برومند دارش درخت امیدسرش سبز و رویش به رحمت سفید
20. ۲۰به راه تکلف مرو سعدیااگر صدق داری بیار و بیا
21. ۲۱تو منزل شناسی و شه راهروتو حقگوی و خسرو حقایق شنو
22. ۲۲چه حاجت که نه کرسی آسماننهی زیر پای قزل ارسلان
23. ۲۳مگو پای عزت بر افلاک نهبگو روی اخلاص بر خاک نه
24. ۲۴بطاعت بنه چهره بر آستانکه این است سر جاده راستان
25. ۲۵اگر بنده‌ای سر بر این در بنهکلاه خداوندی از سر بنه
26. ۲۶به درگاه فرمانده ذوالجلالچو درویش پیش توانگر بنال
27. ۲۷چو طاعت کنی لبس شاهی مپوشچو درویش مخلص برآور خروش
28. ۲۸که پروردگارا توانگر توییتوانا و درویش پرور تویی
29. ۲۹نه کشور خدایم نه فرماندهمیکی از گدایان این درگهم
30. ۳۰تو بر خیر و نیکی دهم دسترسوگر نه چه خیر آید از من به کس؟
31. ۳۱دعا کن به شب چون گدایان به سوزاگر می‌کنی پادشاهی به روز
32. ۳۲کمر بسته گردن کشان بر درتتو بر آستان عبادت سرت
33. ۳۳زهی بندگان را خداوندگارخداوند را بندهٔ حق گزار