1. ۱اگر لذت ترک لذت بدانیدگر شهوت نفس، لذت نخوانی
2. ۲هزاران در از خلق بر خود ببندیگرت باز باشد دری آسمانی
3. ۳سفرهای عِلْوي کند مرغ جانتگر از چنبر آز بازش پرانی
4. ۴ولیکن تو را صبر عنقا نباشدکه در دام شهوت به گنجشک مانی
5. ۵ز صورت پرستیدنت می‌هراسمکه تا زنده‌ای ره به معنی ندانی
6. ۶گر از باغ انست گیاهی برآیدگیاهت نماید گل بوستانی
7. ۷دریغ آیدت هر دو عالم خریدناگر قدر نقدی که داری بدانی
8. ۸به ملکی دمی زین نشاید خریدنکه از دور عمرت بشد رایگانی
9. ۹همین حاصلت باشد از عمر باقیاگر همچنینش به آخر رسانی
10. ۱۰بیا تا به از زندگانی به دستتچه افتاد تا صرف شد زندگانی
11. ۱۱چنان می‌روی ساکن و خواب در سرکه می‌ترسم از کاروان باز مانی
12. ۱۲وصیت همین است جان برادرکه اوقات ضایع مکن تا توانی
13. ۱۳صدف وار باید زبان دَرکشیدنکه وقتی که حاجت بود دُر چکانی
14. ۱۴همه عمر تلخی کشیده‌ست سعدیکه نامش برآمد به شیرین زبانی