1. ۱صید بیابان عشق چون بخورَد تیرِ اوسر نتواند کشید، پای ز زنجیر او
2. ۲گو به سنانم بدوز یا به خدنگم بزنگر به شکار آمده‌ست دولت نخجیر او
3. ۳گفتم «از آسیب عشق، روی به عالم نهم»عرصهٔ عالم گرفت، حسنِ جهان‌گیر او
4. ۴با همه تدبیر خویش، ما سپر انداختیمروی به دیوار صبر، چشم به تقدیر او
5. ۵چارهٔ مغلوب نیست جز سپر انداختنچون نتواند که سر، در کشد از تیرِ او
6. ۶کشتهٔ معشوق را درد نباشد که خلقزنده به جانند و ما زنده به تأثیر او
7. ۷او به فغان آمده‌ست زین همه تعجیلِ ماای عجب و ما به جان، زین همه تأخیر او
8. ۸در همه گیتی نگاه کردم و باز آمدمصورت کس خوب نیست پیش تصاویر او
9. ۹سعدی شیرین‌زبان! این همه شور از کجا؟شاهد ما آیتی‌ست وین همه تفسیر او
10. ۱۰آتشی از سوز عشق، در دل داوود بودتا به فلک می‌رسد بانگ مزامیر او