1. ۱امروز نشاطی است فره فضل و کرم راو امروز وفاقیست عجب تیغ و قلم را
2. ۲زیرا که در او بر شرف گوهر آدمتقدیر همی وقف کند عرض حشم را
3. ۳منصور سعید آنکه به انعام و به افضالزو برک و نوائی است عرب را و عجم را
4. ۴آن وفد جلالت که ز نعمت نرسیده استشافی تر از او وفدی ابنای نعم را
5. ۵شخصی است حمید آمده در قوت و بسطتروحی است معین شده امثال و حکم را
6. ۶چرخی که جهانی ست از او اختر جدشصدریکه شکوهی است از او بالش عم را
7. ۷افراخته رایش به عطا رایت رادیوافروخته طبعش به وفا روی نعم را
8. ۸از اوج فلک همت او ساخته مرکببر فرق زحل رفعت او سوده قدم را
9. ۹تیغش ز سر دهر برون برده ضلالتتیرش ز دل ملک برآورده ستم را
10. ۱۰گر مدح و ثنا را سبب کسب نبودیزو کس نپسندیدی دینار و درم را
11. ۱۱تا مایده جودش در کار نکردنددر خلقت آدم نفزودند شکم را
12. ۱۲بر شاخ بقم حشمت او ناگه بگذشتخون خشک شد اندر تن از آن شاخ بقم را
13. ۱۳گر در سخن آید شنوا گردد لاشکگوش از لغت خاطر او جذر اصم را
14. ۱۴حاسد نکند بر حسدش سود وگر چندبا طالع خود جمع کند طالع جم را
15. ۱۵نوری ندهد روشنی کار حسودشاصلی نبود فربهی حال ورم را
16. ۱۶عزمش چو فلق گیرد ره گیرد بر بادحزمش چو ثبات آرد پل سازدیم را
17. ۱۷سهمش بزند قافله عمر مخالفوهمش بدرد پرده اسرار عدم را
18. ۱۸در سایه امنش نرسد باز به تیهودر ساحت عدلش ندرد گرگ غنم را
19. ۱۹خاک هنرش مرده کند شعله فتنهباد ظفرش روح دهد شیر علم را
20. ۲۰تا ماله زند هیچ زمین هیچ کشاورزتا سجده برد هیچ شمن هیچ صنم را
21. ۲۱انگیخته از خانه او خواهم شادیآویخته در دشمن او خواهم غم را
22. ۲۲گه منزل او برزده با سغد و سمرقندگه مجلس او طعنه زند باغ ارم را