1. ۱از جهان آفرین هزار هزارآفرین باد بر سپهسالار
2. ۲بو حلیم زریر شیبانیپیل صفدار و شیر آتش کار
3. ۳آنکه بفراشت شرع را گردنآنکه بفزود ملک را بازار
4. ۴آنکه آسیب تیغ او برسیداز لب سند تا به دریا بار
5. ۵آنکه در هر هنر مهانل کرددشت بی مرد و کوه بی دیوار
6. ۶آنکه بگذاشت راه با نرسیظفر و فتح بر یمین و یسار
7. ۷آنکه معبود اهل ملهی راخرد بشکست و ضبط کرد حصار
8. ۸آنکه بر دل نهاد کی راکیآنکه در دیده خست خان را خار
9. ۹آنکه آثار غزوش ار شمرندعاجز آید ز شرح آن گفتار
10. ۱۰فضل ایزد شناس کارش راکه مر آن را پدید نیست کنار
11. ۱۱هر که با او برابری طلبدگو چنین یک دو کار کرد به یار
12. ۱۲نیزه بستان و حمله بر بر جایلشکر دیو پال را بردار
13. ۱۳باسها به قلعه شوسوی جنگتو به یک پیل از او برآر دمار
14. ۱۴«آنگه ره را به دست ساز آئیندر میان هزار و اند سوار»
15. ۱۵«دست بردارد از کناره اوگرد کن بارگی بیفکن بار»
16. ۱۶کیست امروز دین و دولت رامحتشم تر ز ذات او معمار
17. ۱۷نوبهاری ست عدل او خرمدهر از او شادکام و برخوردار
18. ۱۸شربت جود او دهد صحتهر کرا نیستی کند بیمار
19. ۱۹گوئی ارزاق خلق را تقدیربر دل و دست او نبشت ادرار
20. ۲۰عز او محو کرد کرده ذلفخر او پاره کرد پرده عار
21. ۲۱حاسدش را اگر وفات آیدهم نیابد پس از وفات قرار
22. ۲۲جان او را حطب کند آتشتن او را ادب کند کفتار
23. ۲۳ور هوا دار او گذشته شودنبرد مار تربتش بکوار
24. ۲۴زان کجا گردباد هیبت اوبرکشد تربتش ز دیده مار
25. ۲۵ای چو ذات خرد غنی به شرفوی چو عرض هنر صحی زعوار
26. ۲۶چرخ پست است و همت تو بلنددهر مست است و رای تو هشیار
27. ۲۷نیست در ملک عدل تو مظلومنیست در عدل ملک تو آوار
28. ۲۸آسمانی ست عزم تو گردانپاسبانی ست حزم تو بیدار
29. ۲۹گردد از مال تو امل منعمخواهد از تیغ تو اجل زنهار
30. ۳۰تا نروید ز جرم آتش گلتا نخیزد ز طبع آب غبار
31. ۳۱همه امسال های دولت توبهتر از پار باد و از پیرار
32. ۳۲با تو دور فلک به نصرت جفتبا تو جمع فلک به حسبت یار