1. ۱از این
2. ۲از این شکسته پر
3. ۳از این شکسته زورق پندار
4. ۴از این به آب داده گنج و حوصله و باور
5. ۵از این
6. ۶بر تن دریده جوشن رویا
7. ۷از
8. ۸کف پریده تیغه ی منطق
9. ۹از دیدگان تجربه‌های کور
10. ۱۰از این
11. ۱۱از این شکسته
12. ۱۲لب به عبث بسته
13. ۱۳تن به کفن شسته
14. ۱۴از راههای آبی ناممکن خیال
15. ۱۵تا ممکن محال
16. ۱۶بی‌خوف موج خیز گذشته
17. ۱۷چه می‌پرسی ؟
18. ۱۸پرسنده گفت
19. ۱۹مرد
20. ۲۰آندم که با تمامی خواهش
21. ۲۱با عطش ات ناشناخته
22. ۲۲سودای گنگ کدام ایمان
23. ۲۳افکند پنجه به جانت
24. ۲۴بی‌اختیار
25. ۲۵در بی‌کران شراع گشودی ؟
26. ۲۶ای دست اختیار به سکان
27. ۲۷بی‌پای اعتبار ؟
28. ۲۸ای مرد ساحلی
29. ۲۹هرگز از بادبان شکسته ، سخن از جهت مپرس
30. ۳۰با او سر تفاهم
31. ۳۱با ابر و باد نیست
32. ۳۲با او
33. ۳۳ز سختی براده ی الماس
34. ۳۴و ساحل نجات
35. ۳۵با او
36. ۳۶از کوره راه آبی و گرداب دم مزن
37. ۳۷ای ساحلی
38. ۳۸از بادبان شکسته ز اعجاز دم مزن
39. ۳۹او خود خود
40. ۴۰دگر ناخدای کیست ؟
41. ۴۱ای ساحلی
42. ۴۲نه هر که خطر کرد
43. ۴۳بازی استنطاق را
44. ۴۴هست مستحق
45. ۴۵او با سکوت نگاهش
46. ۴۶مستنطقی است
47. ۴۷بی‌رحم و بی‌زوال
48. ۴۸با قفل‌های لبانش
49. ۴۹ما را نشانده است
50. ۵۰در جای اتهام ؟
51. ۵۱بازیگریست که ما را
52. ۵۲بازیچه کرده است
53. ۵۳آنگه کشانده است
54. ۵۴در حد این مقام ؟
55. ۵۵پرسید دیگری
56. ۵۶افسانه گاهواره ی افسون است
57. ۵۷قفل
58. ۵۸سکوت بی‌سببی نیست
59. ۵۹در آن اشارتیست
60. ۶۰و هر بهانه روزنه ای بر کنایتی ست
61. ۶۱هان گوش باش
62. ۶۲در زنجموره ی این تخته پاره‌ها
63. ۶۳بی‌شک روایتی ست
64. ۶۴آن بادبان شکسته
65. ۶۵آن ناخدا
66. ۶۶قفل از لبان شکست ، لب بر جواب بست
67. ۶۷با شوق
68. ۶۸بی‌تاب و پر توان
69. ۶۹رفتم ، تا دور
70. ۷۰، دور دید
71. ۷۱بر ساحلی غریب
72. ۷۲مردی در انتظار
73. ۷۳چله نشین
74. ۷۴گفت
75. ۷۵خاکت کجاست قاصد دریا
76. ۷۶گفتم که
77. ۷۷آب
78. ۷۸پایت ؟ بر روی تخته ی تابوت
79. ۷۹خندید آنچنانکه محال است
80. ۸۰دردش ز شانه ام بگریزد
81. ۸۱گویی که درد ، درد هزاران نسل
82. ۸۲با خنده اش دمادم پی
83. ۸۳در پی
84. ۸۴در نای استخوانم
85. ۸۵در خونم
86. ۸۶در نهفت روانم
87. ۸۷مرغی پر زد و نالید
88. ۸۸فریادش از تمامی اقصای در گذر
89. ۸۹و باد و بادبان رجز خوان
90. ۹۰در دست باد
91. ۹۱وای
92. ۹۲این بود آنچه رفت
93. ۹۳و آنچه ماند
94. ۹۴از آنچه ماند
95. ۹۵در مشت استتار
96. ۹۶حرفی بزن
97. ۹۷ای تشنه گوش
98. ۹۸دیگر چنان بگفته ی آن مرد
99. ۹۹آن بسته دل به وسوه ی پوچ انتظار
100. ۱۰۰با شک و با یقین
101. ۱۰۱در انتظار قاصد دریا
102. ۱۰۲دل بسته بودم ، آه ... که هر فریاد
103. ۱۰۳تکرار بود ، تکرار پوچ مکرر بود
104. ۱۰۴نقشی
105. ۱۰۵بر آب‌ها و گمان‌ها
106. ۱۰۶و ناخدا
107. ۱۰۷خاموش گشت
108. ۱۰۸شاید که رفته بود در اندیشه ای محال
109. ۱۰۹ناگاه پرسید
110. ۱۱۰زان میانه کسی بی‌تاب
111. ۱۱۱و پرسشی پیاپی
112. ۱۱۲آنکه چه رفت ؟
113. ۱۱۳و ناخدا به خود آمد
114. ۱۱۴چیزی نگفت و گفت
115. ۱۱۵دگر هیچ
116. ۱۱۶و بادبان قایق آواره ای شکست
117. ۱۱۷از هر شکسته پاره ، ندا برخاست
118. ۱۱۸آن انتظار منجمد
119. ۱۱۹آن دیدگان سپید
120. ۱۲۰و با التجای گفت
121. ۱۲۱هر چند نارسای پیامی
122. ۱۲۲بی‌سود گفته ای
123. ۱۲۳خبری
124. ۱۲۴حرفی
125. ۱۲۵هر چند نارسای پیامی
126. ۱۲۶من زنده ام
127. ۱۲۷مردان انتظار نمی‌میرند
128. ۱۲۸از آنجا بگو
129. ۱۲۹از ساحل امید
130. ۱۳۰از کرانه ی ابهام
131. ۱۳۱گفتم
132. ۱۳۲گریستن
133. ۱۳۳یا در
134. ۱۳۴بهانه سوگ نشستن
135. ۱۳۵بی‌انتظار و بیهوده زیستن
136. ۱۳۶مرد سپید چشم
137. ۱۳۷چنین گفت : چه بیهوده گفتنی
138. ۱۳۸برگرد
139. ۱۳۹و موج‌های ساحلی او را زیاد برد
140. ۱۴۰من بازگشت را به سر آغاز
141. ۱۴۱در آب ریخته بودم
142. ۱۴۲از بازگشت
143. ۱۴۳آسیمه سر گریخته بودم
144. ۱۴۴رفتم
145. ۱۴۵در پهنه ی نبرد
146. ۱۴۶با کوله بار درد
147. ۱۴۷سکان به دست باد
148. ۱۴۸هان کوه پشت کوه
149. ۱۴۹هان موج پشت موج
150. ۱۵۰هان درد پشت درد
151. ۱۵۱کاهی و کوه ، قصه همین بود
152. ۱۵۲بیمی نبود اگر بود
153. ۱۵۳در بادبان سخت بود که فرسود
154. ۱۵۴مردی دگر سختی داشت
155. ۱۵۵مردی ، دلش حریف با دل دریا
156. ۱۵۶لنگر کشیده در غلیظ غریب مه
157. ۱۵۷از کرانه ی ماتم
158. ۱۵۸گفت
159. ۱۵۹هنگام رفتن است
160. ۱۶۰ای ناخدا بگوی
161. ۱۶۱آیا هراس پنجه نیفکند
162. ۱۶۲بر ریشه‌های روانت
163. ۱۶۳و ناخدای به او گفت
164. ۱۶۴هرگز... مقهور بیم ، کسی نیست
165. ۱۶۵کانرا شناخته ست
166. ۱۶۶ای بار بیمناکیتان بر دوش
167. ۱۶۷مردان بی‌هراس
168. ۱۶۸در موج حادثان
169. ۱۶۹نمی‌میرند
170. ۱۷۰و مردان بیمناک ، در گاهواره‌ها
171. ۱۷۱آنگه سکوت
172. ۱۷۲سپس خندید ، آن ناخدا
173. ۱۷۳آوار بود
174. ۱۷۴آوار درد ، در هزاران ن نسل
175. ۱۷۵در خنده اش
176. ۱۷۶رازی غریب را به امانت سپرده بود
177. ۱۷۷رازی که ساحل مردان سوگوار از آن لرزید
178. ۱۷۸دم در کشید
179. ۱۷۹آرام جان سپرد
180. ۱۸۰مغی پرید با ناله ش غریب در اقصا
181. ۱۸۱در دور دید
182. ۱۸۲لاشه ی مردی
183. ۱۸۳غلضت مه را شکافت