1. ۱به آبیاری جنگل می‌روم که خشکی ره آورد توست
2. ۲و رویش دستانم
3. ۳یادگاری است از عطوفت باران
4. ۴در بهاران
5. ۵اندیشه مکن
6. ۶که جهان بی‌آنکه بیندیشی به سامان است
7. ۷در باغچه غنچه‌های نو رسیده
8. ۸به تشنگی دهان می‌گشاید
9. ۹و من به فرمانی ، ناخواسته مقراض بر گلویشان می‌گذارم
10. ۱۰آسودگی در کنار تو که جهان را به پنداری موهوم می‌خوانی
11. ۱۱و با آهنگی ناموزون می‌نوازی
12. ۱۲حکایت توفان و دریاست
13. ۱۳بگذریم که شعر گریزی است برای بودن
14. ۱۴و تو نیز برای ماندن دستاویزی می‌جویی
15. ۱۵که از آهن و آتش ساخته ای