1. ۱شهریار دادگستر خسرو مالک‌رقابآنکه دریا هست پیش دست احسانش سراب
2. ۲آسمان جود گشت و جود ماه آسمانآفتاب ملک گشت و ملک چرخ آفتاب
3. ۳بنگر اکنون با خداوند جهان شاه زمینهر سری اندر خراسان زی بتی دارد شتاب
4. ۴تا شتابان زی خراسان آمد از سوی عراقچون فزاید بندگان را قدر ملک و جاه و آب
5. ۵چون برآرد کاخ‌های نیکخواهان را به چرخچون کند کاشانه‌های بدسگالان را خراب
6. ۶بدسگالان ناصواب اندیشه‌ها کردند، گفتدست کی یابد به ره اندیشه‌های ناصواب
7. ۷ناصواب بدسگالان سوی ایشان بازگشتباز آن گردد که بر گردون براندازد تراب
8. ۸این شه از فرمان ایزد برنتابد ساعتیشاد باش ای شاه وز فرمان ایزد برمتاب
9. ۹تا فرسند هر زمانی همچنین نزدیک توبدره‌های پر زر و صندوق‌های پر ثیاب
10. ۱۰کوه جسمانی کز ایشان کندرو باشد سپهربادپایانی کز ایشان باز پس ماند عقاب
11. ۱۱بادپایانند و هر یک اندرون سیم خامکوه جسمانند و هر یک رفته اندر زرّ ناب
12. ۱۲هرچه خواهی بایدت ایزد چنان کش داد باز (؟)بدره‌ها و تخت‌ها و زنده‌پیلان و دواب
13. ۱۳ای ملک مسعود بن محمود کز شمشیر توعالمی پر گفت‌و‌گوی است و جهانی پر عتاب
14. ۱۴یاد شمشیرت به ترکستان گذر کرد و ببرداز دل خاقان درنگ و از دو چشم بال خواب
15. ۱۵تا چهل من گرز تو دیدند گردان روز جنگدست‌ها شد بی عنان و پای‌ها شد بی رکاب
16. ۱۶در یمین‌هاشان به جای نیزه‌ها بینم غطابر کتف‌هاشان به جای درع‌ها بینم جراب
17. ۱۷همچو دست درّ بارانت سحاب رحمت استزآن که بر هر کس ببارد ، وین بود فعل سحاب
18. ۱۸تا سفرهای تو دیدند ای ملک هم در نبرداز سفرهای سکندر کس نگفت و شیخ و شاب
19. ۱۹آنچه اندر جنگ سر جاهان تو کردی خسروابی‌شک از خسرو نیامد بر سر افراسیاب
20. ۲۰و آنچه اندر طارم آمد از سر شمشیر توگر نویسی خود مر آن را کشوری باید کتاب
21. ۲۱چون ز روز رزم سر جاهان بیندیشد همی وان خروش کرّه نای و بانگ کوس فتح یاب
22. ۲۲برده هامون را ز نعل بادپایانت هلالروی گردان را ز گرد جنگجویانت رقاب
23. ۲۳خسروا ! شاها ! ز قلب لشکر اندر ناگهانحمله بردی سوی آن لشکر که بد بیش از حساب
24. ۲۴هر گروهی را شرابی دادی از تیغت کز آنهوش با ایشان نیاید تا به محشر زان شراب
25. ۲۵هر گروهی را که پیچیدی به خام گاو حلقحلقه اندر حلقشان کردی چو در حلق کلاب
26. ۲۶ای جهانداری که گر بر آب و آتش بگذریاز دل آب آتش آری ، از میان آتش آب
27. ۲۷فرّخت باد و خجسته باد شاهنشاهی‌ایکز جهان میراث توست این ملک و تاج جدّ و باب
28. ۲۸تا بود عشاق را دیدار معشوقان نیاز تا بود معشوق را با عاشق بیدل عتاب
29. ۲۹همچنین بادی به ملک اندر به کام دل مصیبدشمنان و بدسگالان تو ای خسرو مصاب