1. ۱اتفاق افتاد پنداری مرا با زلف یارهمچو او من گوژپشتم ، همچو او من بیقرار
2. ۲تافتست آن زلف پر دستان و من زو تافتهچون میان ما بپیوندد زمانی روزگار
3. ۳تاب او بر تاب من عنبر ببار آرد همهتاب من بر تاب او یاقوت سرخ آرد ببار
4. ۴قامتش خواهم که باشد سال و مه در چشم منزانکه نیکوتر بود سر و سهی در جویبار
5. ۵پرده شد روشن رخش را تیره زلف و نادر استپردۀ اهریمنی بر روی یزدانی نگار
6. ۶گر بهار تازه شاید ساخته با ز مهریرچون نشاید تیر باران سموم (؟) سازگار
7. ۷روی زیر آب دارم ، آب نه بل خون دلروح زیر بار دارم ، بار نه بل تیربار
8. ۸زین دو طبعم سوده بودی گرش بیرون نیستیز آفرین خواجۀ پیروز بخت نامدار
9. ۹خواجۀ سید ستوده بوالحسن کاندر جهانرخنه های ملک را ایزد بدو کرد استوار
10. ۱۰چون زمانه بی منازع ، چون خرد بی عاندتچون حقیقت بی خیانت ، چون سلامت بی عوار
11. ۱۱قدر او را در شرف گردون مخوان کآیدش ننگدست او را در سخا دریا مخان کآیدش عار
12. ۱۲خدمت او در شرف گردون نبازی (؟) نیستی ؟نیستندی بخردان مر خدمتش راخواستار
13. ۱۳بردباری کردنش گوئی بخشم اندر بردخویشتن را خشم آید طبع باشد بردبار
14. ۱۴گرچه صلح از رای او باشد میان مردمانجود او پا مال باشد دایم اندر کارزار
15. ۱۵از گنه کاری همی منت پذیرد پر گناهتا بیامرزد مر ایشان را بوقت اعتذار
16. ۱۶نیست گردد هر کجا جودش بود اصل عددفتح گردد هر کجا فضلش بود عقد شمار
17. ۱۷قدر او چون غیب شد پنهان از اندر یافتنورچه در گیتی چو صنع غیب دانست آشکار
18. ۱۸هر کرا تریاک دادست اتفاق خدمتشاز هلاک ایمن بود گر هست بر دندان مار
19. ۱۹هر کجا هستند بد خواهان او را بر نهیب (؟)رگ بتن در سلسله و مغز در سر ذوالفقار
20. ۲۰خدمت او گیر ار ایدون افتخارات آرزوستار نگیری خدمت او از تو گیرد افتخار
21. ۲۱ناگسی کرده یکی خواهنده را از در هنوزباشد از بهر دگر خواهنده ای بر انتظار
22. ۲۲ما بجود او همی زنهار یابیم از نیازمال او از جود او پس چون نیابد زینهار
23. ۲۳یکدل است او را ، در آن دل صد هزاران فضل هستور هزارش دل بود هم فضل خواهد صد هزار
24. ۲۴نه که گیتی اختیارست آنکه زو دارد ز خیربلکه خیر خویش کردست او ز گیتی اختیار
25. ۲۵ابر اگر هر چند بر دارد ز دریای سرشگهیچ نقصان آید اندر موج او وقت بهار
26. ۲۶یادگار رحمت ایزد جهانرا تو بسیاین جهان بی تو مبادا بی تو از تو روزگار
27. ۲۷با همه حزمت امان و با همه عزمت ظفربا همه فعلت کفایت ، با همه طبعت وقار
28. ۲۸مدح نیکو زشت گردد جز بزیر نام تواسب نیک ای خواجه بد گردد بزیر بدسوار
29. ۲۹از حروف آفرین تو همی نسخت برندصورت روی پری را بتگران قندهار
30. ۳۰گرچه با قدرند ملک و نصرت و فتح و ظفرسایۀ فرهنگ تست آموزگار هر چهار
31. ۳۱مستعارست آنچه بخشید آسمان از مال و جاهو انچه زین دو چیز بخشی تو نباشی مستعار
32. ۳۲بدره لاغر کرده ای تا شکر فربه شد از آن شکرها فربه شود چون بدره ها گردد نزار
33. ۳۳تا شناسد نام رو نام (؟) طبایع مر تراآرزو بد آمدن با خدمت تو کرد کار
34. ۳۴باز ماندم زانکه به دانی تو مر حال مرابسته ام ، نا آمدن این بنده را معذور دار
35. ۳۵تا زمینها را ز آرامش بود همواره طبعتا فلکها را همی گردش بود همواره کار
36. ۳۶همچنین بادی که هستی جاودان با کام دلشاد بخت و شاد جان و شاد طبع و شاد خوار