1. ۱دایم به یاد قامت آن سرو کشمریما را چو بید لرزد قلب صنوبری
2. ۲الله که قامت الف آسای آن نگارمانند دال پشت مرا کرده چنبری
3. ۳بهرام و تیر و کیوان در رتبه کیستندای زهره ترا مه و خورشید مشتری
4. ۴جامی بده که خاطر توحیدزای منشیر آورد ز شوق به پستان مادری
5. ۵طوطی فکرتم ز دراری طرازهامقدار بشکند به سخن گفتن دری
6. ۶بگشاید از نشاط سر نافه مراو آفاق را بتوفد مغز از معطری
7. ۷سر برزند ز گلشن تحقیق من گلیالفرع بالثریا والاصل بالثری
8. ۸منگر به خاکساری و بی دست و پایی امآبی فراهم آور و بنگر شناوری
9. ۹عشقم ز سدره صد ره بالا کشید و ماندعقل از روش که کردی دعوی صرصری
10. ۱۰خفض الجناح، روح الامین گر کند رواستبا همرهی عشق من از سست شهپری
11. ۱۱بی رهبری عشق به سرچشمه مرادکی رهبری هم ار کندت خضر، رهبری
12. ۱۲هم آسمان نتیجه عشق است و هم زمینهم آدمی ملازم عشق است و هم پری
13. ۱۳الله، که عمر بیش بهاتر ز ممکناتاز دست شد به هرزه درایی و خودسری
14. ۱۴گامی به راه عشق نگشتیم رهسپارآوخ که گشت عمر گرانمایه اسپری
15. ۱۵بالله که ننگری به جهان از سر نشاط«ای نفس اگر به دیده تحقیق بنگری »
16. ۱۶وردانی آنکه عزت و ذلت کدام راست«درویشی اختیار کنی بر توانگری »
17. ۱۷طاووس باغ جنتی ای از خبر تهیطوطی شاخ سدره ای ای از خرد بری
18. ۱۸در سنگلاخ صفحه بومان چه می چریدر تنگنای عرصه زاغان چه می پری
19. ۱۹عرشی هژبر باره گرگان چه می روی؟قدسی غزال در صف خوکان چه می چری؟
20. ۲۰بانگ هم آشیانان از هر طرف بلندتو خوش عبور داده به سر کوچه کری
21. ۲۱موسی ز آدمیت، محو لقای حقتو سرخوش پرستش گوساله از خری
22. ۲۲چوگانی از ارادت اگر نبودت به دستکی مردوار گوی سعادت به در بری
23. ۲۳بی صدق و بی خلوص به درگاه مصطفی(ص)سلمانی از کجا دهدت دست و بوذری
24. ۲۴عارف کسی بود که کند گاه اتفاقدر آب ماهیی و در آتش سمندری
25. ۲۵همسنگی ار نماید محنت به کوه قافیک جو به حکم او نتواند برابری
26. ۲۶صد ره ز موج خیز حوادث به چابکیبیرون کشیده رخت بری دامن از تری
27. ۲۷سر گر نهد به خشت ز روی بلاکشیتن گر دهد به خاک ز راه قلندری
28. ۲۸بهتر ز قاقمش کند آن خشت، بالشیخوشتر ز سندسش کند آن خاک، بستری
29. ۲۹در سر هوای حق و بجان شور احمدیدر تن نوای دین و به دل مهر حیدری
30. ۳۰دارای دین که از پی بوسیدن درشصد بار بیش خورد سلیمان سکندری
31. ۳۱قدرش به ملک امکان بس نامناسبستآن در بزرگواری و این از محقری
32. ۳۲پیشی گرفته ذات شریفش به ممکناتوز هر جوان جوانتر تا این معمری
33. ۳۳هرگز نداشت صیقل شمشیرش ار نبودآیینه مکدر دین این منوری
34. ۳۴تا شخص مصطفی(ص) را شهری بود ز علماو را بود بدان شهر از مرتبت دری
35. ۳۵من کرده ام طلا، به ولایش مس وجودای مدعی بیا و ببین کیمیاگری
36. ۳۶مدحش نوشته می نشود تا به حشر اگراغصان کنند کلکی و اوراق دفتری
37. ۳۷ای صادر نخست که در رتبه خلق رامشتقی است و ذات ترا هست مصدری
38. ۳۸امروز پرده از رخ مدحت برافکنمنسبت گر این و آن ندهندم به کافری
39. ۳۹الله اکبر از تو که هرکس ترا شناختاز دل کشید نعره الله اکبری
40. ۴۰مقصود حق به خلق شناساندن تو بودبر هر که داد خلعت خاص پیمبری
41. ۴۱کشتی نوح غرفه بدی گر نکردی اشعون تو بادبانی و حفظ تو لنگری
42. ۴۲یوسف به دامن کرمت دستزد دمیکز دست رفت دامن مهر برادری
43. ۴۳از پرتو اشارت برد و سلام توآذر به پور آزر ننمود آذری
44. ۴۴آنجا که مهر تست به مستوجب عذابدوزخ کند بهشتی و زقوم کوثری
45. ۴۵بس در قرار چار محالم گرفت دلیا من هوالمجاور بالساحة الغری
46. ۴۶هرکس که این قصیده شیوا شنید گفتامروز ختم گشته به «عمان » سخنوری