1. ۱کسی که گفت به گل نسبتی است روی تو رافُزود قدر گل و بُرد آبروی تو را
2. ۲از آن به هر چمنی جست‌وجو کنیم تو راکه تا مگر ز گلی بشنویم بوی تو را
3. ۳بِهِل که شیخ به طاعت خَرَد بهشت که مابه عالمی نفروشیم خاک کوی تو را
4. ۴به هر طرف دل جمعیتی پریشان خواستبه حکمت آن که پریشان نمود موی تو را
5. ۵خدای را دل ما را مُکَدَّر از چه کنیکه گاه جلوه خودش آینه است روی تو را
6. ۶ز خاک کوی خرابات پا مکش «عمان»که آب رفته نیاید دوباره جویِ تو را