1. ۱هَلاک می‌کندم غصه ی پشیمانیبه دست خود که کند با خود این به نادانی
2. ۲به محنتی شده‌ام مبتلا که رویی نیستره خلاص به دشواری و به آسانی
3. ۳بلی سزای من این است و پیش ازین که فلکبه هر چه کرد و کند نیز هستم ارزانی
4. ۴به پایْ مردیِ صبر آن چه بر سرم بگذشتز کافران نپسندند در مسلمانی
5. ۵بسوختم منشین ساقیا بزن آبیبر آتشِ جگرم تا دمیش بنشانی
6. ۶بیار باده به یاد کسی که روشن کردسوادِ چشمِ دلم ز آن جبینِ نورانی
7. ۷شبی خیالِ جمالش درآمد از در و گفتتویی که صبر برون می‌بری به پیشانی
8. ۸کمندِ زلفش اگر دیده‌ای عجب که چنینبه صبر غرّه نبودی درین پریشانی
9. ۹به یک نفس ببرم تا قصاص گاهِ عتابکشان کشانت چون خونیانِ زندانی
10. ۱۰همان دو چشم نزاری که سحر می‌کردندبه غمزه از پی آشفتگی و فتّانی
11. ۱۱به یک اشارت از هر چه در جهان صبرستبرآورند فضولی مکن که نتوانی