1. ۱اگر چه سوخته‌ام در بلای عشق بسیبه عمر خود دل ازین سان نداده‌ام به کسی
2. ۲چه جان بکندم تا گوهری به دست آرمکه خاطرم متعلّق نمی‌شود به خسی
3. ۳نهان ز خلق نیارم به هیچ کوی گذشتچنان که گویی بر پای بسته‌ام جرسی
4. ۴مرا ملامت مردم درین بلا انداختکه از ملامت مردم بتر شدم به بسی
5. ۵گرم به تیغ زنند از شکر نپرهیزمدرین روش نتوان بود کمتر از مگسی
6. ۶خطا چه گونه توان رفت، در طریقت عشقبه روز محتسبی ناظر و به شب عسسی
7. ۷در آن وجود که سلطان عشق منزل کردمجال نیست که در سر بماندش هوسی
8. ۸به زور و زر که ندارم چه چاره خواهد رفتمگر به زاری وزین بیش نیست دسترسی
9. ۹نزاریا به جفا دل بنه که نتوان رفتبه خشم از آن که میسر نمی‌شود نفسی