1. ۱بگذر ای باد بر اطرافِ قهستان سحریزود باز آر به شروان و شماخی خبری
2. ۲خاطری نیک به احوالِ کسی ملتفت استکه چو او نیست در آفاق به خوبی دگری
3. ۳گر بدان سرو رسی گو به چمن پست شدمبه لگد کوب و تو ناکرده به سویم گذری
4. ۴رویِ شیرین نفسی بی مگسی نادیدهمی زنم زار چو فرهاد سری بر کمری
5. ۵رازِ سربسته ی لیلی به کسی نگشایدهم چو مجنون شده ام در همه عالم سمری
6. ۶کیست کز دفترِ ما یاد ندارد ورقیکیست کز قصّه ی ما یاد ندارد قدری
7. ۷من اگر سر برود بر سرِ پیمان تواملیکن از عهدِ تو باید که ببینم اثری
8. ۸نفسی بیش نمانده ست به همّت مددیصبر ازین بیش ندارم به عنایت نظری
9. ۹هم چو سوزن شدم از صبر نه آخر مثل استهم به جایی کَشَد این رشته به تدریج سری
10. ۱۰بارها هر چه به غربت ز سفر توبه کنمبه علی رغم برآید ز زمینم سفری
11. ۱۱گر نزاری به قهستان رسد از شروان بازچه مبارک سفری باشد و میمون حضری
12. ۱۲باز نادیدنِ اصحاب و به حسرت رفتنسخت کاری ست دگر هیچ ندارد خطری