1. ۱چنان به روی خود آشفته کرده‌ای ما راکه گل بنانِ چمن بلبلانِ شیدا را
2. ۲قیامتی، دگر آخر به فتنه برمفزایمکن به سرمه سیه چشمِ شوخِ شهلا را
3. ۳مبند زیور و زر بر چو سیم گردن و گوشچه احتیاج به آرایه روی زیبا را
4. ۴مگر به غارت و قتل آمدی از آن سوی آبازین طرف چو برانداختی بخارا را
5. ۵بترس گرچه بلندی ز دود سینه‌ی خلقکه دود هر چه برآمد گرفت بالا را
6. ۶دلم به روی تو تا دیده برگشاد، ببستبه چار میخ وفای تو، هفت اعضا را
7. ۷پدر طبیب بیاورد تا مگر به علاجبرون کند ز دماغم بخار سودا را
8. ۸به طعنه گفتم اگر من منم نباید بردبه هرزه این همه زحمت طبیب دانا را
9. ۹به جان دوست اگر زنده گردد افلاطونکه اقتداست بدو جمله‌ی اطبا را
10. ۱۰مگر به فضل خدا ورنه هیچ ممکن نیستکه چاره‌ای بود این درد بی‌مداوا را
11. ۱۱رها کنید مرا در بلای عشق که کسبه دُم شکال نکرده است نا شکیبا را
12. ۱۲نزاریا به قضا ده رضا چو ممکن نیستکه از کمند بلا مَخلصی بود ما را
13. ۱۳عنان به عشوه مده، عشق‌باز و عشرت کنبه روی یار موافق، خلاف اعدا را