1. ۱چشم و گوش و دست و پا و خورد و خفتدوری از بیگانه نزدیکی به جفت
2. ۲این نه فخری کادمی را در خور استزانکه در حیوان ازو افزونتر است
3. ۳از فضول جلد حیوان کاستنجامهٔ خود را بدان آراستن
4. ۴کین سمور است، این خزاست، این قاقم استیا که این از پشم و آن ز ابریشم است
5. ۵عاریت از فضلهٔ حیوان بودپس به حیوانت چه فضل از آن بود
6. ۶غله در انبار و انبانت بودباز انباری به مورانت بود
7. ۷سیم و زر داری نهان در خاک و گلموش زر دزدی و کوه سنگدل
8. ۸تو مشو عریان که از خود رسته‌امدل به ترک این علایق بسته‌ام
9. ۹گر تنت از ترک جامه فخر جوستجامه افکندی تو، مار افکند پوست
10. ۱۰گر به نیروی توانایی خویشفخر جویی پیل دارد از تو بیش
11. ۱۱ور تو را لافی ز ضعف و لاغریستپشه را بر تو از این ره برتریست
12. ۱۲حرص خنزیر از تو افزون بیشکیور قناعت میکنی همچون سگی
13. ۱۳حلم داری، خر ز تو احلم بودور غضب آری پلنگ اقدم بود
14. ۱۴حیله و تزویر جویی روبهیراستی و صدق گاو ابلهی
15. ۱۵جای در ویرانه بومی و غَرابور به آبادی ذُبابی و کَلاب
16. ۱۶نطق اگر گویی که خاص آدمیستبازگو تا خود مراد از نطق چیست
17. ۱۷گر تکلم بود تعبیر مرادشرح کردن از ضمیر و از فؤاد
18. ۱۸این نباشد خاصهٔ نوع بشربلکه هر نوعیست با نطق دگر
19. ۱۹باورت از من نیاید رو بباغتا ببینی زاغ را همراز زاغ
20. ۲۰ور ز نطق ادراک کلی شد غرضجنس و نوع و فصل، جوهر یا عَرَض
21. ۲۱نیست ادراکی تو را بیرون ز حسمبدأ ادراک تو حس بود و بس
22. ۲۲منتزع کلی شد از جزئی نخستآلت معقول تو محسوس تست
23. ۲۳پنج حسی کالت ادراک ماستدر دگر حیوان نه افزون شد نه کاست
24. ۲۴آنچه پیدا در تو در وی هم عیانخود چه دانی تا چه دارد در نهان
25. ۲۵هم اثر آمد مؤثر را دلیلهم سبب آمد مسبب را کفیل
26. ۲۶از قیاس ار نیست در حیوان اثراز چه باشد جلب خیر و سلب شر
27. ۲۷حس چو شد ادراک کلی را سببنبود این نسبت به حساسی عجب
28. ۲۸بر شه بخل و سیاساتش نگرآن سیاسات از قیاساتش نگر