1. ۱گویند جان خواهد ز من این جان و این جانان منآن زلف و آن رخسار او، این کفر و این ایمان من
2. ۲دل را سپردم با غمش، این جان من وان مقدمشآن جعد و زلف در همش، وین کار بی‌سامان من
3. ۳آن رسم ناگه دیدنش، طرز نگه دزدیدنشآن دیدن و خندیدنش بر دیدهٔ گریان من
4. ۴در خاک کویش منزلم در جعد گیسویش دلمرویش چراغ محفلم، مهرش فروغ جان من
5. ۵امشب میان انجمن پیمانه گفتم بشکنماز زلف ساقی سد شکن افتاد در پیمان من
6. ۶بیهوده من در جستجو بودم که یابم وصل اودرمان چو آمد درد کو، من دردم او درمان من
7. ۷من دوزخ دل، او بهشت، او کعبهٔ جان، من کنشتبا هم نگنجد خوب و زشت، وصلش بود هجران من