1. ۱برنیامد یک عزیز از مصر مردم پروریپیر شد در چاه صد یوسف ز قحط مشتری
2. ۲طبع ها مشغول خست پروری گردیده اندبرنمی تابد تمنا را کرم از لاغری
3. ۳بخت مادرکش تیمم در غریبی کرده استکرده گردون دایگی آیین دوران مادری
4. ۴دایه گردون تنک شیرست گوید خاک خورمادر گیتی گران خوابست گوید خون گری
5. ۵بی وفایی دارد ای در خدمت من حق شناسجان سپاری در حقوق نعمت او کافری
6. ۶چرخ را حاجت روا نامست و ما خون می خوریمفتح بر نام سپهدارست و جنگ از لشگری
7. ۷حق خدمت نان درین دولت ندارد ورنه منبا سحر دعوی سبقت کرده ام در چاکری
8. ۸گر حق بال و پر پروانه را بشناختیشمع را بر فرق خاکستر نکردی افسری
9. ۹در لگدکوب شب و روزم نمی دانم ز منعاقبت سازند نقش ایزدی یا آزری
10. ۱۰بعدها کز نعمت و نازم به تشویر و عناعقل کج رو رهزنی فرمود و طالع ره بری
11. ۱۱مهر از من تاب می برد از چه؟ از خوش زینتیچرخ بر من رشگ می برد از چه از پر زیوری
12. ۱۲موج طوفان جستمی تا لطمه بر دریا زندکاب عمان زورقم را دیر می برد از پری
13. ۱۳دست تاراج جهان از رنگ و بوی خویشتنآنچنانم شست کز من برد داغ گازری
14. ۱۴تحفه می باید به درگاه سلیمان بردنمناتوان مورم که بر یک جو ندارم قادری
15. ۱۵قصه خونبار خود گفتم به هرجا نظم و نثرنی ز داور داوری دیدم نه از کس یاوری
16. ۱۶خاک پایت تر شود از پاره دل گر هنوزلخت خونم از سر مژگان به ناخن بستری
17. ۱۷گوش بر افسانه من تا کجا خواهد نهادآن که نی اعجاز می گیرد درو نی ساحری
18. ۱۸باطل السحری که بر بازوی استغنای اوستبی اثر سازد هزاران معجز پیغمبری
19. ۱۹نطق این گوساله ها بستست اگر بهر سخنخاک پای جبرییل آورده ام چون سامری
20. ۲۰دور رفت و مادر ایام فرزندی نزادنی چو خنثا مادگی آید ز گردون نه نری
21. ۲۱جود را آزادمردی باید و یک مرد نیستکش هزار ابلیس با باطن ندارد شوهری
22. ۲۲پرده ستاری ار یکسو رود در دیده هابر سر مردان کند دستار مردان معجری
23. ۲۳ناخدا گو هرچه اسبابست در دریا فکنکشتی ما را به ساحل می برد بی لنگری
24. ۲۴بر خط تسلیم گردن نه که چون راضی شویکی کند در دست ابراهیم خنجر خنجری
25. ۲۵بویی از خون شهیدان برد ما غم خورده استهمتی یاران دگر زین سر نمی آید سری
26. ۲۶شربت دیدار می نوشد شهید تیغ دوستسوی آب خضر می بینند اینجا سرسری
27. ۲۷تحفه است آیینه پررنگ ما کانجا که اوستدر دل هر ذره خورشیدی کند روشنگری
28. ۲۸نقشی از پای دلیل کعبه می بودست و بسنی خضر بودست و نی آیینه اسکندری
29. ۲۹گر سر وادی ما داری ز سر افسر بنهکاندرین ره پادشاهی می کند بی افسری
30. ۳۰سربزرگی های گردون را به من دیدی چه کرد؟چون بدان حضرت رسی قدر مرا هم بنگری
31. ۳۱افسر از خاک دری سازم که در اول قدممی برد از سر خیال سجده اش مستکبری
32. ۳۲ذره افتاده را کی بی نوا خواهد گذاشتآن که خاکش کرده خورشید نجف را خاوری
33. ۳۳قبة الاسلام دنیا مکة الله الحرامآن که چرخ مغفرت را کرده راهش محوری
34. ۳۴از نقاب آب و گل گر کعبه بیرون آمدیهمچو ایمان در رهش لبیک گفتی کافری
35. ۳۵خطبه اش را جز رسول الله نمی زیبد خطیبخطه ای را کاندرو معراج کردی منبری
36. ۳۶گرنه باز آرد ز هر سودا دلت را نقش اوبت تراشد بر سر سجاده ات صد آزری
37. ۳۷بارها بر صورت اعرابیان روح القدسکرده گمراهان راه حضرتش را رهبری
38. ۳۸مسجد و بتخانه را از هم کسی نشناختیدر میان کفر و دین گر او نکردی داوری
39. ۳۹بر در وحدت سرای او ز دهشت بارهامصطفی نعلین گم کردست و جم انگشتری
40. ۴۰آتش دوزخ که در هفتاد آبش شسته اندیک ره ار خوردی به زمزم غوطه کردی کوثری
41. ۴۱بر بساط مصطفی رفتن به پا عصیان بودتانجف از کعبه خواهم کرد جبهت گستری
42. ۴۲ای نجف جذبی که بسیار آرزومند توامای مدینه شفقتی بی تو ندارم صابری
43. ۴۳یک کس از کفر و ضلالت ره نیاوردی برونگر چراغ شرع پیغمبر نکردی رهبری
44. ۴۴از چه شد شق القمر؟ دانی ز شوق روی اوسینه را مه چاک زد در وقت پیراهن دری
45. ۴۵گرنه از شرق ازل خورشید او کردی طلوعبرنکردی سر ز آب این گنبد نیلوفری
46. ۴۶گرد نعلین سفر جایی که او افشانده استناید از بال و پر روح الامین بال و پری
47. ۴۷زان نبودش سایه کش چون سایه افتادی بپافرق را کی بر قدم دیگر رسیدی سروری
48. ۴۸بر پی او رو که آن جایی که جولانگاه اوستقهقهه بر طور سینا می زند کبک دری
49. ۴۹از بساط سدره هم صد بار بالاتر گذشترفته تا جایی که آن جا محو کرده برتری
50. ۵۰ای محیط عفو را مهر تو پرگار آمدهکلیات مغفرت را کرده لطفت مسطری
51. ۵۱حق به دست التفات خود نوالت ساختهتو شقفت زله کرده بهر امت پروری
52. ۵۲از شراب ساغر حسن تو در کیفیت استآن که هم خود بادگی کردست هم خود ساغری
53. ۵۳هرچه در دنیاست غیر از من که بیرون مانده امدر برون نگذاشت راه شرعت از پهناوری
54. ۵۴عاجزم، از چنگ این هند جگرخوارم برآریا رسول الله مسلمانی ز کافر می خری
55. ۵۵گرچه دستم از رخ آیینه بی جوهرترستدیده ای دارم به سودایت چو دست جوهری
56. ۵۶موسم حج است و زاد ره به غارت داده امبر سر ره کرده بی زنجیر بندم مضطری
57. ۵۷مهدی پر ضبط حیدر صولتی بیرون فرستکعبه را ره می زنند این کافران خیبری
58. ۵۸حدت الماس طبع نقد بیرم خان کجاست؟کعبه را مفتاح باید ذولافقار حیدری
59. ۵۹خان خانان چار رکن آرای دین عبدالرحیمآن که کرده جد و بابش مصطفی را بوذری
60. ۶۰آن که گر بر کعبه درویش در شب بگذارداز شکوه او شود روشن چراغ مهتری
61. ۶۱کز لک خور بر فسان خاطرش گر بگذردحک کند از صفحه ایام خال عنبری
62. ۶۲تخت را معشوق شیرین، ملک را داماد نواز سلیمان دیو گیرد بهر او انگشتری
63. ۶۳مرده صد ساله را از انتفاع لفظ اودر زند گفت و شنو در جنس گنگی و کری
64. ۶۴پایه بر معراج بهر وحی می باید نهادرتبه او برترست از کار شعر و شاعری
65. ۶۵لابه او کی شود شایسته احسان اوپیش آن لب جان به تحسین می فرستد سامری
66. ۶۶ای به جایی در نکوکاری بساط آراستهکز تو دولت می کند هر روز کسب برتری
67. ۶۷اهل دنیا لقمه خوار مطبخ جود تواندشاید ز دنیای ناکس را به چیزی نشمری
68. ۶۸صاحبا! بد از خلافت دیده ام نی از فلکتخم نافرمانی آرد میوه بداختری
69. ۶۹در طلسم بیدرم دارد فراق درگهتدر بیابان خاک بر سر می کنم از بی دری
70. ۷۰رو به هر کاری که آرم کوه غم پیشم نهدطالعی دارم به سد کارها اسکندری
71. ۷۱بر رخ کارم نپوشد پرده شفقت فلکتا به عبرت بر خرابی هاش نیکو بنگری
72. ۷۲گر بگیری دستم از جا می توانم خاستنآن چنان نفتاده ام کز بیم بر من نگذری
73. ۷۳خنده صبحم بر آتش شکری خواهد نهادشب سرشکم اخگری کر دست و چشمم مجمری
74. ۷۴مشرق خاطر ز صبح خاورم روشنترستپس چرا بر من نتابد آفتاب خاوری؟
75. ۷۵حسن ادراکت «نظیری » را فسون پرداز کردگم شود در شورش سودای او حرف پری
76. ۷۶چشم معنی فهم می باید رموز حسن راورنه یوسف در همه بازار دارد مشتری
77. ۷۷جز بساط تو که گوهر را بصیر ناقدستدر همه جا مشتری جهل است و حیرت گوهری
78. ۷۸میوه بر وی می فشانم تا نگویی رفته استهمچو گل از بی وفایی همچو سرو از بی بری
79. ۷۹تنگ شکر می دهم کشور به کشور چاشنیآخر ای سودای شیرین در کدامین کشوری؟
80. ۸۰تا جهانگیری و دولت مایه شادی بودتا دعاگویی و خدمت دستگاه چاکری
81. ۸۱هر کجا هستم ز جان و دل دعاگوی توامهر کجا باشی ز عمر و جاه و دولت برخوری