1. ۱با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم
2. ۲ای شیخ شهر! دور ز انکار ما برواقرار کن به ما که ز انکار فارغیم
3. ۳با نور و ظلمت رخ و زلفش الی الابداز شمع آفتاب و شب تار فارغیم
4. ۴اغیار نیست در ره وحدت اگر بودبالله به جان یار ز اغیار فارغیم
5. ۵ما را ز ماه روی تو هر ماه حاصل استاز هفته های هفت و شش و چار فارغیم
6. ۶شمع رخت که مطلع انوار کبریاستتا دیده شد ز مطلع انوار فارغیم
7. ۷مست از شراب صافی میخانه مسیحتا گشته ایم از می خمار فارغیم
8. ۸سر دو کون چون ز رخت آشکار شداز نکته های مخفی اسرار فارغیم
9. ۹منصور گشت کام نسیمی به فضل حقاز ما بدار دست که از دار فارغیم