1. ۱زین سبب فرمود شاه انس و جانکل مرء قدخبی تحت اللسان
2. ۲دل بود چون چشمه و نهری زبانباشد آب چشمه اندر جو روان
3. ۳حالِ آب چشمه از جو باز جوکان تو را آگاه سازد مو به مو
4. ۴آب چشمه چونکه عذبست و فراتباشد آب نهر را شهد و نبات
5. ۵آب چشمه چونکه باشد تلخ و شورعذب و شیرین کی بود آب نهور
6. ۶سرّ دل را ترجمان باشد زبانحالِ این پیدا شود از قالِ آن
7. ۷این زبان غماز اسرار دلستاین زبان مرآت رخسار دلست
8. ۸ای بسا دل کز زبان بر باد رفتصد نسب از یک سخن از یاد رفت
9. ۹دل بود نخلی برش گفتارهامیوه‌های دیگرش کردارها
10. ۱۰دل درختی دان ز سروستان جانجمله اعضا و جوارح شاخ آن
11. ۱۱میوهٔ آن شاخها قول و عملحال ذاک الاصل فی الاثار حل
12. ۱۲دل صنوبر بی ثمر در باغ خواستاین صنوبر شکل را بس میوه‌هاست
13. ۱۳شاخها گسترده آن بی حد و مرهر یکی زان شاخها را صد ثمر
14. ۱۴عرق آن شاخی است با دل متصلسوی شاخ آمد از آن عرق آب دل
15. ۱۵هست دل آبشخور آن شاخهاهست در دل شاخها را باخها
16. ۱۶همچنانکه دل خورد آب از خیالعرق دل را با خیالست اتصال
17. ۱۷آب دل از چشمهٔ اندیشه‌هاستدر شبح اندیشه دل را ریشه‌هاست
18. ۱۸بر درش ز اندیشه باشد نخل دلآب از آن سرچشمه باشد متصل
19. ۱۹گر بود اندیشه نور آفتابدل تو را اصطبلکی باشد دواب
20. ۲۰ور بود اندیشه‌ات جنگ و جدالدل نباشد، هست میدان قتال
21. ۲۱ور بود اندیشهٔ تو خار و خسدل بود دهلیز پر خاری و بس
22. ۲۲هان و هان اندیشهٔ اندیشه کنچارهٔ آبشخور آن ریشه کن
23. ۲۳تا کند جذب آب شیرین و فراتباشدش با قند و با شکر نبات
24. ۲۴هم رباید آب شیرین شاخهاوارهی از جملهٔ دَژواخها
25. ۲۵هم شود آن آب ساری در ثمارمیوه‌های خوش اکل آرند بار
26. ۲۶میوه‌ها آرند شیرین و لطیفهم شتا و هم ربیع و هم خریف
27. ۲۷بلکه خود سر تا به پا شکر شویهم گلستان هم مه انور شوی
28. ۲۸پاس می‌دان خیال خویش دارهم نگهبانها در آنجا برگمار
29. ۲۹تا نگردد ملعب طفلان کویاندران تازنده با چوگان و گوی
30. ۳۰سرکش است این توسن فکر و خیالدر گذرگاهش دَهار است و تلال
31. ۳۱بی عنان او را درین ره سر مدهچون عنان کردی عنان از کف مده
32. ۳۲وهمِ بی پروا مکن بر آن سوارکاین نپوید جز ره عطب و بوار
33. ۳۳وهم بی پرواست مگذارش یلهفارغش مگذار از دام و تله
34. ۳۴قلعه دل را حصاری دان حصیناندر آن شهزادهٔ مسند نشین