1. ۱پیر نبود آنکه مویش شد سفیدپیر نبود آنکه بالایش خمید
2. ۲پیر نبود آنکه پوشد کهنه دلقیا برو جمع آید انبوهی ز خلق
3. ۳پیر نبود آنکه خلقش پیر خواندیا فضولی چند او را برنشاند
4. ۴گر تواند کس کسی را پیر کردجان خود را بایدش تدبیر کرد
5. ۵آنکه او را پیری از پیش تو اَستپیری او لایق ریش تو اَست
6. ۶آنکه تو سازی امام ای بوالهوستو روی از پیش و او آید ز پس
7. ۷پیشوا کی می‌تواند شد تو رافضلهٔ کس کی شود کس را غذا
8. ۸پیر آن باشد که پیریش از خداستنور حق او را به هر جا رهنماست
9. ۹پیریش از نص یزدانی بودعلم او الهام ربانی بود
10. ۱۰پیر آن باشد که ایمان پیر داشتنی که مو چون شیر و دل چون قیر داشت
11. ۱۱چیست آن ایمان پیر ای حق پرستآنکه همره باشد از روز الست
12. ۱۲زاده از نور خداوند ازلنی به دنیا زاده از کفر و دغل
13. ۱۳کرده باشد پاکش از کفر و ضلالروز اول پادشاه بی زوال
14. ۱۴نی که چون ایمان آن بدحالهازاده بعد از کفر و ایمان سالها
15. ۱۵بلکه میرد هر دم از عصیان توآنچه بود و زایدش ایمان تو
16. ۱۶چون قرین معصیت شد آدمیروح و ایمان می‌رود از وی همی
17. ۱۷چونکه توبه کرد و کرد او بازگشتبا وی ایمانی ز نو انباز گشت
18. ۱۸چون حیات مستقر نبود از آنزاید ایمان و بمیرد هر زمان
19. ۱۹پیر را کی باشد ایمانی چنینان عهدی لاینال الظالمین
20. ۲۰بر سر راه است طوطی بیقرارشاه اگر عهدی دگر داری بیار