1. ۱آن شنیده‌ستی که شاهنشاه دینپیشوای اولین و آخرین
2. ۲سوی مسجد روزی از دولتسرایمی‌شدی تا فرض حق آرد به جای
3. ۳اتفاقاً کودکی چند از عربدر ره شه در نشاط و در طرب
4. ۴خاک بازی می‌نمودند آن گروهدر ره آن پادشاه با شکوه
5. ۵چونکه دیدند آن شه لولاک راآن جهان جان و جان پاک را
6. ۶جمله سوی او دویدند از طربجزوها را سوی کل باشد هَرَب
7. ۷هر شراره بین گریزان تا اثیرقطره‌ها بنگر به دریاها قطیر
8. ۸چون نماند جسم و جان را ارتباطوارهند از امتزاج و اختلاط
9. ۹جان علوی پر زند تا لامکانجسم خاکی جا کند تا خاکدان
10. ۱۰جان گریزد سوی علیین پاکتن گراید جانب آن تیره خاک
11. ۱۱آنکه از نور است آمیزد به نوردر نگارستان اقلیم سرور
12. ۱۲وین که از سجین و خاک تیره بودرفت و اندر خاک ظلمانی غنود
13. ۱۳خاصه آن کلی که هر کل جزو اوستاو بود مغز و دو عالم جمله پوست
14. ۱۴مصطفی جانست و عالم جمله جسممصطفی معنی بود کونین اسم
15. ۱۵کودکان چون زادهٔ ایمان بُدندجانب آن قلزم ایمان شدند
16. ۱۶چون به ایمان نطفه‌شان شد مستقرحرف ایمان بود ایشان را پدر
17. ۱۷پس در آن ره چون پدر را یافتندبی محابا سوی او بشتافتند
18. ۱۸دست در جیب و گریبانش زدندپنجه اندر طرف دامانش زدند
19. ۱۹آن یکی بگرفته دامانش به کفوان دگر بر دامن او با شعف
20. ۲۰آن دگر بر کتف او می‌جَست چُستوان دگر بر دامن او راه جُست
21. ۲۱کای تو را بختی گردون زیر بارنُه سپهرت ناقه‌ها اندر قطار
22. ۲۲یا رجاء‌الخلق فی نیل‌الاملکن لنافی یومنا هذا جمل
23. ۲۳یا غیاث‌الخلق یا کهف‌الامماشتر ما کودکان شو از کرم
24. ۲۴اشتر ما شو ولی رهوار باشقد دوته فرما و اشتروار [؟] باش
25. ۲۵چونکه می‌دیدند اطفال عربکان شه عالم نبی منتخب
26. ۲۶جای می‌دادی به کتفش گاهگاهآن دو نور دیده را بی اشتباه
27. ۲۷می‌نشانیدی به آن کتف گزینآن دو شمع محفل اهل یقین
28. ۲۸آن دو یکتا گوهر بحر وجودآن دو تابان اختر برج شهود
29. ۲۹دو سبق خوان دبستان الستآن دو از پستان ایمان شیر مست
30. ۳۰آن جوانان جنان را افتخارعرض خلاق جهان را گوشوار
31. ۳۱قرتا عین رسول‌المؤتمنبضعة‌الزهرا حسین والحسن