1. ۱نیست راحت تا سفر آید به سرانه کان‌السفر بعض‌السقر
2. ۲این مسافر تا ابد در جنبش استبر کنار از راحت و آسایش است
3. ۳کاین نباشد ای برادر جز قیاساز قیاس ابلیس شد در اقتباس
4. ۴گفت جعفر آن امام راستیناول من قاس ابلیس‌اللعین
5. ۵کار بار آن نگارستان پاککی توان کردن قیاس از شوره خاک
6. ۶اندرین عالم مسافر روز و شبسوی منزل می‌رود با صد تعب
7. ۷در جهان پاک لیکن ای عمومنزل آید جلد و چابک سوی او
8. ۸سوی مقصد بایدت رفت این جهانمقصد آنجا سوی تو گردد روان
9. ۹ور تو هم ره را نوردی روز و شبنی از آنت رنج باشد نی تعب
10. ۱۰این سفر راه عراق و شام نیستطی راهش را پی و اقدام نیست
11. ۱۱راه شهر هستی ملک بقاستکی در این ره راهرو محتاج پاست
12. ۱۲پا نمی‌خواهم که گردد آبلهبار سنگین نی که گردد راحله
13. ۱۳پای این ره شوق و مرکب عزم توستکاروان آن سبکبارانِ چُست
14. ۱۴چونکه شوق آمد نه رنجست و نه غمبا سبکباری نه محنت نه الم
15. ۱۵ای سبکباران خدا را همتیفرصتی تا هست از خود رحلتی
16. ۱۶هان و هان ای رهروان بیگاه شدراهزن از حالتان آگاه شد
17. ۱۷همرهان رفتند و در خوابی هنوزپل شکست و آن سر آبی هنوز
18. ۱۸ای خنک آنکس که هنگام رحیلنی گرفتار کثیر و نی قلیل
19. ۱۹خیزد از خواب سبک گردد رواننی غم یار و نه فکر کاروان
20. ۲۰نی ز دزدش بیم و نی خوف عسسنی کسش در یاد و نی یادش ز کس
21. ۲۱هان و هان ای دوستان باوفاوقت کوچ آمد سوی ملک بقا
22. ۲۲تا کی آرامید، ره بی انتهاستوقت شد بیگاه و رهزن در قفاست
23. ۲۳بار سنگین بفکنید از راحلهتا نیایند از قفای قافله
24. ۲۴بفکنید از دوش خود این بارهابارهایی بلکه این پندارها
25. ۲۵آنچه داری ای برادر بار نیست
26. ۲۶جز خیال و صورتِ پندار نیست