1. ۱چونکه شه را بود با طوطی نظرکرده خو با نطق او شام و سحر
2. ۲خاطر شه بُد شگفت از گفت اوگفتِ او آرامِ خواب و خفت او
3. ۳خواست تا از هر زبان دانا شودهر زبان را نطق او گویا شود
4. ۴هندی و تازی و ترکی و دریزابلی و کابلی و بربری
5. ۵جمله را آموزد و گوید سخنپیش شاه مستطاب مؤتمن
6. ۶هر زبانی را نوایی دیگر استوان نوای نو ز کهنه بهتر است
7. ۷تازه باشد لذت هر تازه‌ایتازه بخشد کام بی اندازه‌ای
8. ۸گر تو را صدحور باشد در وثاقتازه‌ای را باز داری اشتیاق
9. ۹روز و شب دلاله را تنگ آوریتا نگار تازه‌ای چنگ آوری
10. ۱۰خواست شه تا مرغ شیرین کار اوتازه باشد هر زمان گفتار او
11. ۱۱سرّ این و آن بفهمد از سخنبا همه گویا شود در انجمن
12. ۱۲هم بفهمد راز سرهنگان شاههم بداند سرّ هریک از سپاه
13. ۱۳آشنا باشد به گفتار همهتا بگوید با شه اسرار همه
14. ۱۴گرچه شه را بود محرمها بسیلیک چون طوطی نبود او را کسی
15. ۱۵گر کنیزک از حرم آگاه بودلیک در بیرون کی او را راه بود
16. ۱۶بود از بیرونیان آگه غلامدر حرم رفتن ولی بر وی حرام
17. ۱۷آن یکی جز در سفر همراه نیوان یکی جز در حضر با شاه نی
18. ۱۸لیک آن طوطی به هرجا راه داشتبا وجود این دلی آگاه داشت
19. ۱۹همچنانکه آدم خاکی نسبشد میان جمله او منظور رب
20. ۲۰زین سبب آن پادشاه بی ندیددر میان جمله او را برگزید
21. ۲۱داشت ره در عالم روحانیانآشنایی داشت با جسمانیان
22. ۲۲عرشیان از وی سبق آموختهفرشیان هم پایه زو اندوخته
23. ۲۳گاهگاهی منزل او خاک بودگاه دیگر طارم افلاک بود
24. ۲۴جسم خاکش همنشین خاکیانجان پاکش همدم افلاکیان
25. ۲۵در درون منجنیق افتاده تنروح با روح القدس اندر سخن
26. ۲۶تن ز بیم قبطیان در رود نیلدر فلک جان هم‌عنان جبرئیل
27. ۲۷قاب قوسینش زمانی پایه بودبو لهب او را گهی همسایه بود
28. ۲۸گه قدم با دیو و دد برداشتیگه ملک را نیمه ره بگذاشتی
29. ۲۹گه خزیدی با ابوبکری به غارگه گذشتی با علی از هفت و چار
30. ۳۰اینچنینش دید چون رب مجیداز میان دیگرانش برگزید
31. ۳۱زینت از تشریف فضلناش دادتاج کرمناش بر تارک نهاد
32. ۳۲محرم اسرار پنهانیش کردمظهر آیات ربانیش کرد
33. ۳۳پادشاهش کرد در ملک وجودمهتری دادش در اقلیم شهود