1. ۱دیگری در کار زرع است و شیارنی شبش آرام و نی روزش قرار
2. ۲بگذرد گر در هوا فوجی جراداو همی خواند اعوذ و ان یکاد
3. ۳روز در کناسی و سرگین کشیشب ز بیم عاقبت دل آتشی
4. ۴کشت من امسال آیا چون شوددخل آن از پار کاش افزون شود
5. ۵نی کجا گردد فزون باران کجاستکشت من امسال می‌دانم هباست
6. ۶گه گرفتار تقاضای خراجگه از او دیوانیان خواهند باج
7. ۷شد بهار و وقت سیر بوستانوقت گلگشتِ چمن با دوستان
8. ۸خواجهٔ ما را کجا باشد فراغکی تواند کرد سیر دشت و باغ
9. ۹رنج باغ از خواجه سیر از این و آنکشت دشت از او و گشت از دیگران
10. ۱۰وان دگر تاجر نه شب دارد نه روزنی به یاد آمد به بهمن نی تموز
11. ۱۱گه سوی آن شهر و گاهی سوی اینگه به روم و گه به هند و گه به چین
12. ۱۲بهر دانگی در تلاطم روز و شبمی‌نیاساید زمانی از طلب
13. ۱۳در تکادو تا به شبها روزهاشب ز فکر بیهده در سوزها
14. ۱۴گه خیال سود و سوداهای خامگاه در دل با شریکان در خصام
15. ۱۵گه حساب مایه گه سود و زیانگه خیال و حجره و بیم دکان
16. ۱۶حجره را دزدی مگر خواهد بریدیا بخواهد ساخت قفلش را کلید
17. ۱۷من چه خواهم کرد با مشتی عیالچون کنم با بچه‌های خردسال
18. ۱۸طفلهای نان خور حق ناشناسوین زنان بی حقوق نا سپاس
19. ۱۹من چه خواهم کرد با فرزند و زنبایدم ناچار رفتن از وطن
20. ۲۰وآن یکی محبوس تزویر و ریاوآن دگر در قید تلبیس و دغا
21. ۲۱اهل دنیا را بدینگون حالهاروزهاشان بگذرد در سالها
22. ۲۲هیچشان از روز مردن یاد نیجسمشان جز قلعه فولاد نی
23. ۲۳مرگ باشد حق ولی همسایه راخانه آید بر سر اما دایه را
24. ۲۴من کجا و مردن ای مرد خبیرمردن چون من کسی آسان مگیر
25. ۲۵این تنم را قلعهٔ فولاد بینچار ارکانم قوی بنیاد بین
26. ۲۶خواجه در خوابست ناگه موشکیمی‌جهد بیرون ز سوراخ اندکی
27. ۲۷خواجه پندارد که دزدی می‌رودمی‌جهد از خواب و بیرون می‌دود
28. ۲۸سر برهنه می‌دود بالا و زیرهی بگیر و هی بگیر و هی بگیر
29. ۲۹دزد آمد خانه را تاراج کردمایه‌ام برد و مرا محتاج کرد
30. ۳۰جمع آیید ای همه همسایگانالامان و الامان و الامان
31. ۳۱صبح آمد خواجهٔ ما بستری‌ستهی چرا این خواجه از صحت بری‌ست
32. ۳۲هی چه شد او را چرا تب کرده استخواجه گویا دوش سرما خَورده است
33. ۳۳هی بخوانید این طبیب و آن طبیبهی بیارید این دوا را بی شکیب
34. ۳۴روز دیگر شد فغان و شیونستچیست هی خواجه کار مردنست
35. ۳۵هی چه شد تابوت و کافور و کفنهی کجا غسال و مقری قبر کن
36. ۳۶خواجه پنهان در لحد گردید زودخود تو گویی خواجه‌ای هرگز نبود
37. ۳۷خواجه آخر با همه باد و بروتبا کمال اینکه حی لایموت
38. ۳۸از صدای پای موشی جان سپردموشکی بیرون دوید و خواجه مرد
39. ۳۹ای تفو بر اینچنین ماتمکدهاف بر این منزلگه دیو و دده
40. ۴۰الفرار ای عاقلان زین دیو جایالحذر ای غافلان زین غم سرای
41. ۴۱جای منزل نیست اینجا ای پسرسیل و صرصر را در این باشد گذر
42. ۴۲رهگذار سیل را خانه مکنپیش صرصر خرمنت دانه مکن
43. ۴۳در ره این سیل نتوان ساخت باغپیش این صرصر مکن روشن چراغ
44. ۴۴سقف اشکسته است در زیرش مخوابخانه گردد بر سرت ناگه خراب
45. ۴۵کشتی و توفان و بس دریا عمیقخویش را بیرون فکن زود ای رفیق
46. ۴۶سرکش است اسب و به ره کوه و کمرهین از این مرکب فرود آی زودتر
47. ۴۷می‌نپندارم ولیکن ای عموکایی از مرکب ز پند من فرو
48. ۴۸می‌نپندارم که این اندرز و پندرخنه سازد در دلت ای ارجمند
49. ۴۹می‌نپندارم پذیرایی سخنبل ملول و تیره می‌گردی ز من
50. ۵۰کام طبعت زین سخنهای چو دُرتلخ می‌گردد بلی الحق مُر
51. ۵۱ای بسی رادان شیرین کارهابیش از این گفتند از این گفتارها
52. ۵۲بارها بشنیده‌ای گفتارشاندیده‌ای هم کارشان و بارشان
53. ۵۳نی عیان بخشید سودت نی خبرنی اثر از عین دیدی نز اثر
54. ۵۴پس کجا سودت دهد گفتار منباز دارد کی تو را انکار من
55. ۵۵بهتر آن باشد که بربندم زباناین سخن بگذارم اکنون در میان