1. ۱آن اذان و آن اقامه نفخ صورآن ز جا برخاستن بعث و نشور
2. ۲آن مصلی موقف و قبله وقوفبستن احرام در موقف عکوف
3. ۳چون شدی واقف در آن موقف زبانمی‌گشایی در سپاس و امتنان
4. ۴حمد و سوره آن سپاس است و ثنادر وقوف بارگاه کبریا
5. ۵گوییا آنگه خطاب آید تو رااین زمان بگذار تحمید و ثنا
6. ۶دفتر اعمال خود را تیز بینهیبت این روز رستاخیز بین
7. ۷ای مسافر تا چه آوردی بگوزین سفر سودت چه باشد مایه کو
8. ۸خم کنی قامت پی عجز و نیازسر کنی تسبیح آن عاجز نواز
9. ۹من ندارم غیر عجز و لابه هیچدر من و در کار من شاها مپیچ
10. ۱۰قامتی دارم خم از بار گناهسر به زیرم چونکه هستم رو سیاه
11. ۱۱گویدت ای بنده سر بَردار چُستنامهٔ اعمال خود بنگر درست
12. ۱۲سر بَرآری دل ز هولت چاک چاکخویش را اندازی از هیبت به خاک
13. ۱۳جبهه و رو بر زمین سایی همیپشت دستان را ز غم خایی همی
14. ۱۴کان شها پاکا بلندا بر تو رابنگر از رحمت در این موقف مرا
15. ۱۵گویدت گویا که سر بَردار هینتا چه کرده‌ستی در این دفتر ببین
16. ۱۶هین ببین ناپاکی و پاکی خویشجرئت خود بین و بی باکی خویش
17. ۱۷سر برآری لب به استغفار بازتوبه را سازی شفیع و چاره ساز
18. ۱۸گویدت بگذشت روز توبه هانتا چه آوردی بگو فاش و عیان
19. ۱۹از خجالت باز می‌مالی جبینلب پر از سبحان ربی بر زمین
20. ۲۰باز می‌آید خطاب با عتابخیز از جا شو مهیای جواب
21. ۲۱باز برخیزی به تمجید و سپاسحال این رکعت به اول کن قیاس
22. ۲۲عاقبت از عجز بَرداری دو کفرو به آن درگاه با عز و شرف
23. ۲۳این دعاهایت نیاید در حسابآیدت از پردهٔ عزت خطاب
24. ۲۴کای تو را بگذشته ایام دعارفته هنگام ثناء و توبه‌ها
25. ۲۵باز افتی در رکوع و در سجودگه رکوع و گه سجود و گه قعود
26. ۲۶باز گوید ناید امروز این به کارمایه و سود آنچه آوردی بیار
27. ۲۷عجز و زاری و سپاس و آفرینجمله افکندی به روز واپسین
28. ۲۸روزگاران را به غفلت باختیکار خود با این جهان انداختی
29. ۲۹هان چه سود از مایه‌ات اندوختیهان چه شمع از مایه‌ات افروختی
30. ۳۰لرزدت آن دم ز هیبت استخوانهم رود قوّت ز پایت هم توان
31. ۳۱نی به پایت قوّت برخاستننی زبان عذر خسران خواستن
32. ۳۲پس نشینی بر زمین بیچاره‌واردست بسته پا شکسته شرمسار
33. ۳۳پس به توحید خدا گویا شویچاره از توفیق حق پویا شوی
34. ۳۴کاشهد ان لا اله لی سواهمن به وحدانیتت هستم گواه
35. ۳۵هم گواهم بر نبی مؤتمناین دو، هم سرمایه و هم سود من
36. ۳۶عمر خود گر صرف عصیان کرده‌اماین دو را لیکن شفیع آورده‌ام
37. ۳۷سود من از این سفر اینست و بسنیست غیر از این دواَم فریاد رس
38. ۳۸هم به امید شفیعان جزاآمدم با قدی از عصیان دوتا
39. ۳۹ای پناه جمله امت السلامای شفیعان قیامت السلام
40. ۴۰السلام ای شافع روز جزاالسلام ای عاصیان را مرتجی
41. ۴۱السلام ای بندگان صالحینالسلام ای انبیاء مرسلین
42. ۴۲من گنه کارم پشیمانم ذلیلواقف اندر موقف رب جلیل
43. ۴۳سود و سرمایه همه درباختمعمر خود نابود و ضایع ساختم
44. ۴۴ای شفیعان قیامت همتیالتفاتی التماسی رحمتی
45. ۴۵یک نظر ای شهریاران از کرمسوی آن افتادهٔ بحر ندم
46. ۴۶از اشارات نماز اینها یکی‌ستزانچه گفتم از معافی اندکی‌ست
47. ۴۷شرح اینها را مقامی دیگر استخامه از تفصیلش اکنون ابتر است
48. ۴۸باشد این تفصیل تا وقتی دگرداستانی داشتم نامد به سر