1. ۱این نه معنی فنا فی الله بودهرکسی با این فنا همراه بود
2. ۲بلکه آن باشد که این گردد عیانبر تو چون خورشید اندر آسمان
3. ۳خویش را بینی چراغی کور کوربل فزونتر پیش آن تابنده هور
4. ۴نی چه آن دیدن که می بیند حکیماز قیاس سست و برهان سقیم
5. ۵نی چه آن دیدن که شب بیند خیالاختوران را پیش خود اندر سگال
6. ۶زانکه باشد این دو آن را در نظرمی کند برهان ز یک نفی اثر
7. ۷بلکه چون دیدم در ایام تموزآفتاب اندر فلک در نیمروز
8. ۸می نبیند در فلک جز آفتابنی ز اختر ذات می بیند نه زاب
9. ۹در دل عارف کند چون حق ظهورچون ظهور نور او در کوه طور
10. ۱۰کوه انیت نماید ریز ریزمی نماند از خود آنجا هیچ چیز
11. ۱۱ذات او پنهان شود در صد غماچون ستاره پیش خورشید سما
12. ۱۲صبح صادق از دلش سر بر زندآفتاب از مطلع جان سر زند
13. ۱۳آفتاب کبریاء ذوالجلالخود شود پنهان چو پیش خور نهال
14. ۱۴خور برآید اختوران پنهان شوندشیر آید روبهان بیرون روند
15. ۱۵هستی مطلق چه نور افکن شودنیستی خود برو روشن شود
16. ۱۶همچنین چون نور افعال صفاتپرتو اندازد به دل از شش جهات
17. ۱۷نیست بیند فعل خویش و ذات خویشنی اثر چون در بر صرصر حشیش
18. ۱۸مختصر آن کز تجلیهای ذاتدر تجلیهای افعال و صفات
19. ۱۹ذات و فعل و وصف او گردد نهانچون ستاره پیش خورشید جهان
20. ۲۰نی ز فعل خود اثر بیند نه ذاتنی ببیند از برای خود صفات
21. ۲۱جملگی گردند معدوم و هباپیش آن ذات و صفات فعلها