1. ۱چرا از مرگ می‌ترسید
2. ۲چرزا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید
3. ۳چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می‌دانید
4. ۴مپندارید بوم نا امیدی باز
5. ۵به بام
6. ۶خاطر من می‌کند پرواز
7. ۷مپندارید جام جانم از اندوه لبریز است
8. ۸مگویید این سخن تلخ و غم انگیز است
9. ۹مگر می‌این چراغ بزم جان مستی نمی‌آرد
10. ۱۰مگر افیون افسونکار
11. ۱۱نهال بیخودی را در زمین جان نمی‌کارد
12. ۱۲مگر این می‌پرستی‌ها و مستی‌ها
13. ۱۳برای یک نفس آسودگی از رنج هستی نیست
14. ۱۴مگر دنبال آرامش نمی‌گردید
15. ۱۵چرا از مرگ می‌ترسید
16. ۱۶کجا آرامشی از مرگ خوشتر کس تواند دید
17. ۱۷می‌و افیون فریبی تیزبال و تند پروازند
18. ۱۸اگر درمان اندوهند
19. ۱۹خماری جانگزا دارند
20. ۲۰نمی‌بخشند جان خسته را آرامش جاوید
21. ۲۱خوش آن مستی که هوشیاری نمی‌بیند
22. ۲۲چرا از مرگ می‌ترسید
23. ۲۳چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می‌دانید
24. ۲۴بهشت جاودان آن جاست
25. ۲۵جهان آنجا و جان آنجاست
26. ۲۶گران خواب ابد در بستر گلوی مرگ مهربان آنجاست
27. ۲۷سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی است
28. ۲۸همه ذرات هستی محو در رویای بی‌رنگ فراموشی است
29. ۲۹تنه فریادی نه آهنگی نه آوایی
30. ۳۰نه دیروزی نه
31. ۳۱امروزی نه فردایی
32. ۳۲جهان آرام و جان آرام
33. ۳۳زمان در خواب بی‌فرجام
34. ۳۴خوش آن خوابی که بیداری نمی‌بیند
35. ۳۵سر از بالین اندوه گران خویش بردارید
36. ۳۶در این دوران که آزادگی نام و نشانی نیست
37. ۳۷در این دوران که هر جا هر که را زر در ترازو زور در بازوست
38. ۳۸جهان را دست این ننامردم صدرنگ
39. ۳۹بسپارید
40. ۴۰که کام از یکدیگر گیرند و خون یکدیگر ریزند
41. ۴۱درین غوغا فرومانند و غوغا‌ها برانگیزند
42. ۴۲سر از بالین اندوه گران خویش بردارید
43. ۴۳همه بر آستان مرگ راحت سر فرود آرید
44. ۴۴چرا آغوش گرم مرگ را فاسانه می‌دانید
45. ۴۵چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید
46. ۴۶چرا از مرگ می‌ترسید