1. ۱بشکن طلسم حادثه را
2. ۲بشکن
3. ۳مهر سکوت از لب خود بردار
4. ۴منشین به چاهسار فراموشی
5. ۵بسپار گام خویش به ره
6. ۶بسپار
7. ۷تکرار
8. ۸کن حماسه خود تکرار
9. ۹چندان سرود سوگ
10. ۱۰چه می‌خوانی ؟
11. ۱۱نتوان نشست در دل غم نتوان
12. ۱۲از دیده سیل اشک چه می‌رانی ؟
13. ۱۳سهرابمرده راست غمی سنگین
14. ۱۴اما
15. ۱۵غمی که افکند از پا نیست
16. ۱۶برخیز
17. ۱۷رخش سرکش خود زین کن
18. ۱۸امید نوشداروی تو از کیست ؟
19. ۱۹سهرابمردهای و غمت
20. ۲۰سنگین
21. ۲۱بگذر ز نوشداروی نامردان
22. ۲۲چشم وفا و مهر نباید داشت
23. ۲۳ای گرد دردمند ز بی‌دردان
24. ۲۴افراسیاب خون سیاوش ریخت
25. ۲۵بیژن به دست خصم به چاه افتاد
26. ۲۶کو گردی تو ای همه تن خاموش
27. ۲۷کو مردی تو ای همه جان ناشاد
28. ۲۸اسفندیار را چه کنی تمکین ؟
29. ۲۹این پرغرور
30. ۳۰مانده به بند من
31. ۳۱تیر گزین خود به کمان بگذار
32. ۳۲پیکان به چشم خیره سرش بشکن
33. ۳۳چاه شغاد مایه مرگ توست
34. ۳۴از دست خویش بر تو گزند آید
35. ۳۵خویشی که هست مایه مرگ خویش
36. ۳۶باید شکست جان و تنش باید
37. ۳۷گیرم که آب رفته به جوی آید
38. ۳۸با آبروی رفته چه باید کرد ؟
39. ۳۹سیماب
40. ۴۰صبحگاهی از سربلندترین کوهها فرو می‌ریخت
41. ۴۱برخیز و خواب را
42. ۴۲برخیز و باز روشنی آفتاب را