1. ۱به راه باید رفت
2. ۲و در نشستن با هر که
3. ۳هر کجا هر وقت
4. ۴از احتیاط نباید گذشت
5. ۵که یک دقیقه غفلت
6. ۶بسا که حاصل آن
7. ۷سالهای دربدری ست
8. ۸همیشه می‌پرسم
9. ۹من و سرودن محتاط ؟
10. ۱۰کنون به دوست
11. ۱۱که رخ را ز باده می‌افروخت
12. ۱۲حدیث درد مگویید
13. ۱۳که بال شب پره در گرد شعله خواهد سوخت
14. ۱۴کنون به دوست بگویید
15. ۱۵شراب را بردار
16. ۱۶و در سکوت کویری در این شب شفاف
17. ۱۷به باغ پسته نگاهی ز روی رحمت کن
18. ۱۸به یاد روی که
19. ۱۹این جام باده را نوشی
20. ۲۰اگر که پسته این شهر خوب خندان است
21. ۲۱دهان دختر زیبا تهی ز دندان است
22. ۲۲کههر شکسته دندان بهای یک نان است
23. ۲۳شراب می‌نوشی ؟
24. ۲۴و مست می‌نگری نقشهای قالی را ؟
25. ۲۵میان پیچ و خم نقشهای هر قالی
26. ۲۶چه روزهای جوانی ست خفته در تابوت
27. ۲۷شراب می‌نوشی ؟
28. ۲۸به یاد روی که ؟
29. ۲۹رویی که از دو دیده تهی ست ؟
30. ۳۰به یاد چشم سیاهی کهدیگرش هرگز
31. ۳۱توان دیدن نیست ؟
32. ۳۲بیا به شهر در آییم
33. ۳۳به شهر گشته نهان در میان گرد و غبار
34. ۳۴به شهر هر شبش از آسمان درافشانی
35. ۳۵و روی گونه طفلان سرشک نورانی
36. ۳۶به شهر سر به گریبانی و پریشانی
37. ۳۷کنون که شهر دمادم به دست تاراج است
38. ۳۸تو جام را بگذار
39. ۳۹و تیشه را بردار
40. ۴۰چرا ؟
41. ۴۱کهریشه این رشد کرده زهرآگین
42. ۴۲به تیشه محتاج است