1. ۱سفر نخستین
2. ۲با خود شبی به سیر و سفر رفتم
3. ۳با سایه ام به گشت وگذر رفتم
4. ۴با سایه گفتگوی من آن شب ادامه داشت
5. ۵شب
6. ۶با پیاله‌های پیاپی
7. ۷پایان نمی‌گرفت
8. ۸هر جام
9. ۹جام خاطره ای بود
10. ۱۰در دل هزار پرسش و بر لب سکوت تلخ
11. ۱۱رفتیم رود را به تماشا که او تشست
12. ۱۲با اولین تساره شب آغاز گشته بود
13. ۱۳با اولین پیاله شب ما
14. ۱۴شب ما را به سوی صبح
15. ۱۵سوی سپیده سحری می
16. ۱۶برد
17. ۱۷شب شهر خفته را
18. ۱۸خاموش زیر چتر سیاهش گرفته بود
19. ۱۹زاینده رود
20. ۲۰در دل مرداب می‌نشست که او برخاست
21. ۲۱و دستهای نحیفش را
22. ۲۲بر نرده‌های آهنی ساحل آویخت
23. ۲۳و سایه سیاهش
24. ۲۴بر روی آبهای روان ریخت
25. ۲۵بانگی ؟
26. ۲۶نه ناله ای
27. ۲۷از سینه برکشید
28. ۲۸و آن
29. ۲۹سکوت کامل ساحل را آشفت
30. ۳۰چونان نسیم
31. ۳۱که برگ درختان را
32. ۳۲پنداشتی که زمزمه سایه
33. ۳۳در هیچ می‌نشست
34. ۳۴گفتی که واژه‌ها
35. ۳۵در حجم بی‌نهایت
36. ۳۶نابود می‌شدند
37. ۳۷و باز هم سکوت
38. ۳۸گفتم
39. ۳۹سکوت چیست ؟،
40. ۴۰آری سکوت تو هرگز دلیل پایان نیست
41. ۴۱خندید
42. ۴۲خنده ؟
43. ۴۳نه
44. ۴۴که زهر خند خفته به لب بود
45. ۴۵این بار
46. ۴۶گویی طنین صوت می‌آمد
47. ۴۷از ژرفنای چاه شگرفی مغموم
48. ۴۸با واژههای درهم نامفهوم
49. ۴۹گفتی نه گفتگوست
50. ۵۰که نجوایی
51. ۵۱می‌گفت
52. ۵۲گفتی سکوت ؟
53. ۵۳هرگز
54. ۵۴گاهی سکوت واژه گویایی ست
55. ۵۵یک اسب شیهه می‌کشد
56. ۵۶و سرنوشت ما
57. ۵۷تغییر می‌کند
58. ۵۸حاصل چه بوود آنهمه فریاد را که من ؟
59. ۵۹گر شیهه بود شیوم من شاید
60. ۶۰اما شیون به هیچ کار نیامد
61. ۶۱و سوگواری
62. ۶۲درماتم گلی که به گرداب برگذشت
63. ۶۳بیهوده
64. ۶۴آن شب که دست من
65. ۶۵از دشت چید آن شقایق وحشی را
66. ۶۶آنگاه
67. ۶۷برگ درخت توت دم دستش را چید
68. ۶۸با مت دشتی پر از شقایق
69. ۶۹دشتی پر از شقایق وحشی بود
70. ۷۰آنگاه برگ درخت توت رها بر آب می‌رفت
71. ۷۱ما نیز بر ساحلی که خلوت و خاموشی
72. ۷۲و پاسی از شبانه گذشته رفتیم
73. ۷۳نه رفتنی مصمم
74. ۷۴که گامهای تفرج بود
75. ۷۵بی‌آنکه قصد گردش و تفریحی
76. ۷۶با مرد کشت سوخته ای گرم گشت می‌رفتم
77. ۷۷و انحنای گرده او
78. ۷۸پنداشتی که بار مصیبت را
79. ۷۹بر خویش می‌کشید
80. ۸۰پرسیدمش که
81. ۸۱رود آن خشمناک رود
82. ۸۲گفتی چه شد ؟
83. ۸۳به دامن مردابها نشست ؟
84. ۸۴ناگاه ایستاد
85. ۸۵چشمش به چشم خسته من افتاد
86. ۸۶بر دیدگان خسته خواب آلود
87. ۸۷می‌گفت
88. ۸۸گفتی چه رود ؟ رود ؟ آن خشمناک رود ؟
89. ۸۹لختی سکوت کرد
90. ۹۰سپس افزود
91. ۹۱هیهات
92. ۹۲الحق که ما چه پست و پلیدیم
93. ۹۳و من علی الخصوص
94. ۹۴من رود پاک را
95. ۹۵در لحظه‌های خشم
96. ۹۶در ذهن خود به دامن مرداب برده ام
97. ۹۷بیچاره من که خرمن عمرم را
98. ۹۸با دست خویشتن
99. ۹۹در شعله‌های آتش خشمم نشانده ام
100. ۱۰۰بر کام ما نگشت و نکردیم
101. ۱۰۱کاری که چرخ نگردد
102. ۱۰۲این گرد گرد چرخ کهن گشت و کشت و گشت
103. ۱۰۳ما روزهای معرکه در خواب بوده‌ایم
104. ۱۰۴آنگاه می‌گریست
105. ۱۰۵که من گفتم
106. ۱۰۶این جای گریه نیست
107. ۱۰۷آرام گریه کن
108. ۱۰۸که هق هق گریستن تو سکوت را
109. ۱۰۹ددیم صدای هق هق او اوج می‌گرفت
110. ۱۱۰گفتم
111. ۱۱۱بگذر ز گریه مرد
112. ۱۱۲آنجا نگاه کن
113. ۱۱۳آن پرخروش رود خروشنده
114. ۱۱۴اینک این خاموش
115. ۱۱۵در پاسخم سرود
116. ۱۱۶آری شگفت رود
117. ۱۱۷اما شگفت نیست ؟
118. ۱۱۸آن پرخروش رود خروشنده ای
119. ۱۱۹که در من بود ؟
120. ۱۲۰اینک این در بطالت در یاس در
121. ۱۲۱کدورت خود تنها
122. ۱۲۲تابنده آفتاب
123. ۱۲۳از ما دریغ داشت طلوعش را
124. ۱۲۴آیا
125. ۱۲۵این خیل خواب در خور خرگوشان
126. ۱۲۶از چشم خلق خیمه نخواهد کند ؟
127. ۱۲۷آنگاه می‌فروش
128. ۱۲۸ما را به یک پیاله محبت کرد
129. ۱۲۹در امتداد رود ما گفتگوکنان رفتیم
130. ۱۳۰گفتم
131. ۱۳۱هنوز هم ؟
132. ۱۳۲شاید که آب
133. ۱۳۳رفته به جوی ‌آید
134. ۱۳۴خندید یعنی
135. ۱۳۵گیرم که آب رفته به جوی آید
136. ۱۳۶با آبروی رفته چه باید کرد ؟
137. ۱۳۷می‌گفت
138. ۱۳۸در سرزمین هرز
139. ۱۳۹سرشاخه‌های سبز
140. ۱۴۰نمی‌روید
141. ۱۴۱دیدم
142. ۱۴۲ایمان به ناامیدی بسیار خویش داشت که ترسیدم
143. ۱۴۳از دور عابری
144. ۱۴۴با سوزناک زمزمهای گرم
145. ۱۴۵ناله بود
146. ۱۴۶هر کاو نکاشت مهر و ز خوبی گلی نچید
147. ۱۴۷در رهگذر باد نگهبان لاله بود
148. ۱۴۸گفتم
149. ۱۴۹شب دیرگاه شد
150. ۱۵۰دستان سایه جانب من آمد
151. ۱۵۱یعنی برو که رخصت رفتن داد
152. ۱۵۲رفتم
153. ۱۵۳درانتهای جاده نگاهم بر او فتاد
154. ۱۵۴او بود از روی نرده خم شده
155. ۱۵۵روی رود
156. ۱۵۶دیدم
157. ۱۵۷سیماب صبحگاهی
158. ۱۵۸از سر بلندترین کوهها فرو میریخت
159. ۱۵۹گفتم
160. ۱۶۰برخیز و خواب را
161. ۱۶۱برخیز و باز روشنی آفتاب را