1. ۱روزی که فلک بساط آراسترخصت ز علی گرفت و برخاست
2. ۲از دامنش آسمان چو گردیبر خاک درش نشست و برخاست
3. ۳آثار سجود آستانشاز جبهه مهر و ماه پیداست
4. ۴تا قامت سرو او علم شددر خانه کعبه قبله شد راست
5. ۵در گاه ملائک آشیانشتا کنگره‌های عرش برپاست
6. ۶چون ذات خدا که بی‌شریک استدر باب شناختش غلط‌هاست
7. ۷عالم عالم ثنا که گفتندیک ذره ز صد هزار صحراست
8. ۸دریا دریا گهر که سفتندیک قطره ز صد هزار دریاست
9. ۹از جمله معجزات قرآنگنجیدن وصف شأن مولاست
10. ۱۰یک باغ ولایتش بهشت استدر هر دو جهان بهشت از ماست
11. ۱۱انوار شرایع الهیاز فضل امیر نخل غراست
12. ۱۲راهی که نه خضر سالکش اوستچاهی‌ست که آن سرش نه پیداست
13. ۱۳فردا با نار گوید آن نوراین یک تو بگیر و این یک از ماست
14. ۱۴سررشته کارخانه صنعدر دست خدا به دست مولاست
15. ۱۵روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
16. ۱۶دستی که به دامن علی نیستبی‌علت کوری و شلی نیست
17. ۱۷یک نام خدا علی‌ست دریاببی‌فکر مگو خدا علی نیست
18. ۱۸خواهم که نُصَیروار من همگویم که خداست او ولی نیست
19. ۱۹آن کس که امام را خدا گفتبی‌کفر مذاق حنبلی نیست
20. ۲۰از روز ازل امام ما اوستعهد ازلی جز این بلی نیست
21. ۲۱در دیده گم‌رهان دل‌کورانوار جلالتش جلی نیست
22. ۲۲در هشت بهشت نیست یک دلکز نور ولاش ممتلی نیست
23. ۲۳بی‌نور ولایتش کراماتجز حیله دیو مندلی نیست
24. ۲۴هرگز نشوی ز هم و غم دورگر ذکر دلت سینجلی نیست
25. ۲۵در حشر چه آورد به بازاردستی که ز دامنش ملی نیست
26. ۲۶سلطانی شیعه جنابشمحتاج به تاج و صندلی نیست
27. ۲۷گر شیعه او ولی نباشددر هشت بهشت یک ولی نیست
28. ۲۸چشم دو جهان ز خوان احسانجز بر کف مرتضی علی نیست
29. ۲۹روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
30. ۳۰هر فتح که شأن مصطفی کردپیداست که قدرت خدا کرد
31. ۳۱مقراض مثال کفر و دین راتیغ دوسرش ز هم جدا کرد
32. ۳۲در خیبر و در حنین و در بدرتا زور ولایتش چه ها کرد
33. ۳۳با خُلق و سخا و ضرب شمشیرهر وقت هر آن چه اقتضا کرد
34. ۳۴صحرا صحرا پلنگ‌خو رااز کفر برید و آشنا کرد
35. ۳۵از تیغ دوسر نمونه‌ای بودچوبی که شکار اژدها کرد
36. ۳۶از دولت حرز نام او بودعیسی که منیه را دوا کرد
37. ۳۷با خاتم دست او سلیمانکار دو جهان به مدعا کرد
38. ۳۸طرح از دل او خلیل برداشتآن روز که کعبه را بنا کرد
39. ۳۹آن روز که کعبه بود عرششیک شیعه نبود و او دعا کرد
40. ۴۰آن روز که در رکوع معبودانگشتر خویش را عطا کرد
41. ۴۱ما را همگی تصدق آن روزشکرانه تاج انما کرد
42. ۴۲درویشی و شاهیش یکی بودهر کار که کرد خوش‌نما کرد
43. ۴۳با علم خدا بود حسابشآن ها که به دست او خدا کرد
44. ۴۴روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
45. ۴۵گر خلق محمدی به نام استبا ضرب علی ظفر تمام است
46. ۴۶اسلام قوی به تیغ او شدفتحش همه جا به جا نیام است
47. ۴۷آن را که محبت علی نیستالبته که نطفه حرام است
48. ۴۸صد قرن گرت به سجده ریزیما بین در و حجر مقام است
49. ۴۹بی‌دوستی علی و اولادیک جو اجرت خیال خام است
50. ۵۰طاعت به رضای اوست مقبولایمان به ولای او تمام است
51. ۵۱ایمان که اضافه‌اش به اسلامچون کعبه و مسجد الحرام است
52. ۵۲هر چند حقیقتش تولاستآن مهر دوازده امام است
53. ۵۳نص است که شرط آن تبراایمان بی‌شرط ناتمام است
54. ۵۴لعن عمر است به ز صلواتطاعت به از این دگر کدام است
55. ۵۵این مسئله محض ادعا نیستبا خاص کجا شمول عام است
56. ۵۶با سر خدا که نور مولاستاوضاع فلک به انتظام است
57. ۵۷گردون به رضای او زند چرخاین توسنش از قدیم رام است
58. ۵۸تقدیر خدا به ربط آن نورشیرازه طراز این نظام است
59. ۵۹روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
60. ۶۰کس واقف سر این جهان نیستجز نور علی در این میان نیست
61. ۶۱بی‌نشئه التفات عامشدر قالب کائنات جان نیست
62. ۶۲یک منطقه بی‌نطاق مهرشدر دایره‌های آسمان نیست
63. ۶۳از مرکز خاک تا محدبیک نقطه ز علم او نهان نیست
64. ۶۴در حلقه طوطیان ذکرشجز نام کریم بر زبان نیست
65. ۶۵جسن است نبی علی‌ست آنشپیداست که حسن غیر آن نیست
66. ۶۶یک نور و دو دیده‌اند سبطینبا نور نظر دویی از آن نیست
67. ۶۷آن نور که شد امام چارمدر پنجم و در ششم جز آن نیست
68. ۶۸انوار دل امام هفتمدر هشتم و در نهم نهان نیست
69. ۶۹رخشنده چراغ برج عاشرجز نور زمین و آسمان نیست
70. ۷۰از یازدهم عیان شد آن نورکز دیده نهان شد و نهان نیست
71. ۷۱روشن‌کن روز آفتاب استدر ابر گر چه خود عیان نیست
72. ۷۲درهم‌شکن طلسم افلاکجز پنجه صاحب الزمان نیست
73. ۷۳بی‌امر خدا علی نزد دمبی‌حکم علی فلک روان نیست
74. ۷۴روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
75. ۷۵در دهر علی‌ست نور انواردر قطره علی‌ست بحر ذخار
76. ۷۶در معرکه اوست شیر یزداندر حشر قسیم جنت و نار
77. ۷۷هر جا که نبی علم برافراشتاو شد کرار غیر فرار
78. ۷۸در منقبتش زبان دشمنبا دوست موافق است ناچار
79. ۷۹آثار ولایتش هویداستچون معرفت خدا از آثار
80. ۸۰برگرد درش اگر نگرددکی دور فلک فتد به پرگار
81. ۸۱تا نور محبتش نباشدکی دل ز خدا شود خبروار
82. ۸۲بادوستیش جهان جهان جرمحاشا که به کس رساند اضرار
83. ۸۳بی‌دوستیش به کعبه رفتنباشد سرخود زدن به دیوار
84. ۸۴آن را که نه مهر اوست طاعتاز طاعات او خداست بیزار
85. ۸۵مگذار ز دست دامن اوزنهار و هزار بار زنهار
86. ۸۶در کار خدا مدار با اوستبا اوست مدار چرخ دوار
87. ۸۷رضوان خدا اطاعت اوستخوشنودی اوست لطف غفار
88. ۸۸از روز ازل به امر معبوددر کار زمانه اوست در کار
89. ۸۹روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
90. ۹۰فرمود نبی به صدر منبرمن شهر علومم و علی در
91. ۹۱یعنی که مرا از او بجوییددزد است کسی که ناید از در
92. ۹۲دزد است و بریده باد دستشاز دامن التفات حیدر
93. ۹۳اول به فریب خرس ثانیبر بام شد و فتاد از خر
94. ۹۴ثانی اما نداشت ثانیدر کفر و نفاق و فتنه و شر
95. ۹۵بود آن خر لنگ بدعمل همدر پیشه کفر دب اکبر
96. ۹۶از دولت مهر چارده تناندیشه چرا کنم ز محشر
97. ۹۷آنم که اگر به رغم سنیصد سال کشم شراب بر سر
98. ۹۸در روز حساب مست و خندانخود را بکشم به حوض کوثر
99. ۹۹یا رب به کریمیت عطا کنتوفیق زیارتم مکرر
100. ۱۰۰تا هر نفسی به جای آرمهفتاد هزار حج اکبر
101. ۱۰۱مجذوب سگی‌ست بر در اوستدل بسته به التفات قنبر
102. ۱۰۲درهم شکند ولایتش بازگیرم دل خصم اوست خیبر
103. ۱۰۳بر گردن خصم دین خدا زدتا تیغ گرفت دست حیدر
104. ۱۰۴روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
105. ۱۰۵در مجمع دوستان حصار اوستبا صاف‌دلان همیشه یار اوست
106. ۱۰۶با لطف خدا نبی ظفر یافتدریاب که لطف کردگار اوست
107. ۱۰۷شیرازه کائنات لطف استسرچشمه لطف بی‌شمار اوست
108. ۱۰۸او راست به کف عنان افلاکشاهنشه آسمان سوار اوست
109. ۱۰۹در سلسله کرم شعارانآواز بلند و نامدار اوست
110. ۱۱۰آن روز که با کرم فتد کارامید دل امیدوار اوست
111. ۱۱۱در مسند منبر سلونیدانای نهان و آشکار اوست
112. ۱۱۲آن چهار کتاب آسمانیاجراکن حکم هر چهار اوست
113. ۱۱۳در سوره فتح از یداللهپیداست که دست کردگار اوست
114. ۱۱۴نوروز که اول بهار استرمزی‌ست که منشأ بهار اوست
115. ۱۱۵نوروز که عدل شد شب و روزیعنی شه معدلت شعار اوست
116. ۱۱۶چون نه صدف فلک شکافندیابند که در شاهوار اوست
117. ۱۱۷چندان که خزینه خدا هستدر هر دو جهان خزینه‌دار اوست
118. ۱۱۸از حکمت کارگاه کونینکارآگه کل اختیار اوست
119. ۱۱۹روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
120. ۱۲۰تا نام علی نبرد آدمآن توبه نشد قبول در دم
121. ۱۲۱در کشتی نوح ناخدا شدتا رفت برون سلامت از یم
122. ۱۲۲شد شیعه او خلیل رحماناین کرد ز آتشش مسلم
123. ۱۲۳تعلیم ده عصای موسی‌ستتیغش به زبان اژدها دم
124. ۱۲۴با نقش نگین او سلیمانشد صاحب تاج و تخت و خاتم
125. ۱۲۵عیسی که لبش حیات می‌دادبی‌یاد علی نبود یک دم
126. ۱۲۶هر دل که به صدق یا علی گفتتحقیق در اوست اسم اعظم
127. ۱۲۷کافی‌ست نمی ز بحر جودشاندازه و حد ندارد این کم
128. ۱۲۸روز ازل آن چه داشت بخشیدآن حرف چهل درست و حاتم
129. ۱۲۹از غیب به هر که داد بخشیشد کامروای هر دو عالم
130. ۱۳۰اقبال گداش ننگ دارداز تاج قباد و مسند جم
131. ۱۳۱جود فلک از سخاوت اوستدرخواه گدای اوست حاتم
132. ۱۳۲خود را همگی دو دست خود کنرو دامن او بگیر محکم
133. ۱۳۳روزی همه روزه او رسانداز خوان کرم به کل عالم
134. ۱۳۴روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
135. ۱۳۵دل با همه شیعیان نکو کناز صافدلان سراغ او کن
136. ۱۳۶خورشید صفت نشان مهرشرو ذره به ذره جست‌وجو کن
137. ۱۳۷آن مهر به هر دلی که یابیچون من دل و جان فدای او کن
138. ۱۳۸از یاد سگش مباش غافلخود را به همین فرشته خو کن
139. ۱۳۹گردی ز ره سگش به دست آرتحصیل دو عالم آبرو کن
140. ۱۴۰از سجده درگهش جبین رابا ماه چو مهر رو به رو کن
141. ۱۴۱تا از کرمش شوی خبردارخود را ز گنه بهانه‌جو کن
142. ۱۴۲ترغیب گناه نیست این حرفتعمیق نظر به لطف او کن
143. ۱۴۳چون لعن عمر کنی زبان رابا آب حیات شست‌وشو کن
144. ۱۴۴یعنی صلوات را پیاپیسوغات رسول و آل او کن
145. ۱۴۵یک نور بدان دو پیشوا رابا یک جهتی به قبله رو کن
146. ۱۴۶در هر نفسی ز یاد هر یکخود را به دو جام سرخ‌رو کن
147. ۱۴۷تا قدر محبتش بدانیهر چیز که خواهی آرزو کن
148. ۱۴۸هر خیر که در وجود آیدنسبت همه را به دست او کن
149. ۱۴۹روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
150. ۱۵۰تا خنگ سپهر در تکاپوستمی‌دان ز سوار قدرت اوست
151. ۱۵۱ای خصم برو که بر نیاییبا شیر خدا که سخت بازوست
152. ۱۵۲خورشید صفت شعاع نورشپیداست به چشم دشمن و دوست
153. ۱۵۳از پرتو آفتاب رایشخورشید چو ماه روشنی جوست
154. ۱۵۴بی‌تربیت شعاع لطفشیک دانه نبست مغز در پوست
155. ۱۵۵یک سطر ز لوح مکتب اوراز دل چرخ توی در توست
156. ۱۵۶از مقدم اوست کعبه ممتازهم قبله‌اش از چهار سو اوست
157. ۱۵۷پیداست نشان شیعه دریابصاحب کرم و خلیق و خوش‌روست
158. ۱۵۸رویش گل سرخ و مهر اورنگدل غنچه آن و یاد او بوست
159. ۱۵۹رسواست نشان دشمنش همبی‌شرم و خسیس‌طبع و بدخوست
160. ۱۶۰بی‌پرده و پوست‌کنده گفتندمغز است علی و این جهان پوست
161. ۱۶۱این خاک که تا نظر کند کارپا و سر و دست و چشم و ابروست
162. ۱۶۲فردا که کنند حشر اجسادچشم همه بر عنایت اوست
163. ۱۶۳چندان که خزینه خدا هستدر هر دو جهان کلید با اوست
164. ۱۶۴روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
165. ۱۶۵شأنش همه مظهر العجایبکارش همه مظهر الغرایب
166. ۱۶۶او رأیت لافتی برافراشتاو بود مفرق الکتائب
167. ۱۶۷در مسند و منبر پیمبراول ز الست اوست نایب
168. ۱۶۸یک چشم زدن نبود هرگزاز عز حضور دوست غایب
169. ۱۶۹فرمان نبی به یک جهت برددر روز سرور در نوائب
170. ۱۷۰او بود که شد ز پادشاهیمشغول به اعظم مصایب
171. ۱۷۱وابسته به ذیل رحمت اوستامید دل اثیم و تائب
172. ۱۷۲آن دل که به او نبسته امیدالبته ز رحمت است خایب
173. ۱۷۳با خلعت مهر او ب میثاقشد فرق اخابث و اطایب
174. ۱۷۴در ذکر خدا به یاد او باشاین است طریق فکر صایب
175. ۱۷۵با شیعه او عداوت و کینآخر به خدای اوست آیب
176. ۱۷۶انکار ولاش کفر نجل استنجل است سر همه معایب
177. ۱۷۷در طاعت او برید گردوندر سیر بود سریع و وایب
178. ۱۷۸تقدیر به نام او رقم زداظهار جهان جهان عجایب
179. ۱۷۹روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
180. ۱۸۰شاهنشه ملک لافتی اوستزیبنده تاج انما اوست
181. ۱۸۱در آینه‌ زار یک جهان دلآیینه قدرت خدا اوست
182. ۱۸۲آثار جلال از اوست مرئیمرآت جمال کبریا اوست
183. ۱۸۳آن گنج نهان در اوست پیداگنج است و به گنج رهنما اوست
184. ۱۸۴تنها سرخیل او صیانیستافضل ز تمام انبیا اوست
185. ۱۸۵جبریل از او سجود آموختاستاد سر فرشته‌ها اوست
186. ۱۸۶از روز ازل به امر معبودداماد و وصی مصطفی اوست
187. ۱۸۷در نزد موالف و مخالفمخصوص به نص هل اتی اوست
188. ۱۸۸در چشم و دل خداشناسانصاف‌آیینه خدا نما اوست
189. ۱۸۹معمور از اوست بیت معمورهم صاحب خانه خدا اوست
190. ۱۹۰شمس و قمر و سپهر قرآنآن نور که یافت با ضیا اوست
191. ۱۹۱رمزی‌ست که کعبه گشت مهدشیعنی محرم در این سرا اوست
192. ۱۹۲اقلیم وفا نسق از او یافتسلطان ولایت رضا اوست
193. ۱۹۳با اوست مفاتح المطالبگنجور خزانه خدا اوست
194. ۱۹۴آیینه مهر از او جلا یافتروشنگر صبح با صفا اوست
195. ۱۹۵او مظهر و لطف و قهرباز استدر هر دو جهان مدار با اوست
196. ۱۹۶روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود
197. ۱۹۷استاد ازل خدای یکتاستلوح و قلمش علی اعلاست
198. ۱۹۸بشنو که چه سان نگاشت ایزداین نقش بدیع را که می‌خواست
199. ۱۹۹جز ذات خدا نبود چیزیچون خواست که این رقم کند راست
200. ۲۰۰از نور خود آفرید یک نورآن نور محمدی و مولاست
201. ۲۰۱آن نور ثنای دوست می‌گفتچندان که خدا به علم خود خواست
202. ۲۰۲تا آن که دو شعبه گشت آن نورشد کار محمد و علی راست
203. ۲۰۳آن تا علم نبوت افراختاین معرکه ولایت آراست
204. ۲۰۴نور همه انبیا که هستنددریا دریا از این دو دریاست
205. ۲۰۵چون بود نقیض نور ظلمتابلیس لعین به کینه برخاست
206. ۲۰۶جنگ است میان نور و ظلمتظلمت ز چپ است و نور از راست
207. ۲۰۷شد لشکر عقل ربع سیصدهر کی ضدش ز جهل رسواست
208. ۲۰۸یک یک همه از کلام معصومدر طی کتاب عقل پیداست
209. ۲۰۹این جنگ میان نور و ظلمتتا فتنه رستخیز برپاست
210. ۲۱۰با هر دو فریق از آخر کارفی الجنه فی السعیر گویاست
211. ۲۱۱از لشکر ظلمت است دوزخعمر ابد و بهشت از ماست
212. ۲۱۲القصه هر آن چه کرد مولافرموده کردگار یکتاست
213. ۲۱۳روزی که قلم گرفت معبودلوحش کف مرتضی علی بود