1. ۱ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبی‌یاد لبش بودن البته زیان دارد
2. ۲گر خلد برین خواهی پیداست سر کویشور آب بقا جویی در گنج دهان دارد
3. ۳خورشید قیامت شد ماهی که تمنایشسرگشته به هر جانب صد سرو روان دارد
4. ۴یا رب به چه زیبایی از خانه شود طالعآن مهر که دیدارش مه را نگران دارد
5. ۵دریاب و زیارت کن دل‌های پریشان رااین است نشان ای دل کز دوست نشان دارد
6. ۶گر ماه به زیبایی منظور جهانی شدمنظور دل مستان ماهی‌ست که آن دارد
7. ۷هرگز نبرد از جا آسایش سلطانشآن را که غم عشق است دارای جهان دارد
8. ۸آن گنج که پنهان است از غایت پیداییبیرون ز مکان در دل پیوسته مکان دارد
9. ۹آن درد که درمانش در دست همان درد استدر پرده مهجوری صد لطف نهان دارد
10. ۱۰آن را که زبان و دل با یک‌جهتان کج باختاو داند و شاهی کاو تیغ دو زبان دارد
11. ۱۱گر گوهر اخلاصت با در یقین خواهیباید که دلت باشد هر چیز که آن دارد
12. ۱۲این نشو و نما مجذوب بی‌شوق نگاری نیستعشق است که آدم را پیوسته جوان دارد