相和歌辭 王昭君 — وانگ جائوجون (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چهره فروبسته، از دنبالهٔ موکبِ شاهی جدا شد؛ رنج را در دل نهفته، از پلکانِ کاخِ اژدها گذشت.•斂容辭豹尾，緘怨度龍鱗。
2. 2سنجاقِ زرینش زیرِ ماهِ هان می‌درخشد؛ اشک‌های یشمینش به گردِ سرزمینِ هون‌ها می‌آمیزد.•金鈿明漢月，玉箸染胡塵。
3. 3آینهٔ آرایش، با نقشِ گلِ سنگابش، تیره شده؛ ابروانِ بیدبرگش از اندوه درهم کشیده است.•妝鏡菱花暗，愁眉柳葉嚬。
4. 4تنها نوای روشنِ نی‌لبکِ بیابانی مانده، که گاه از آن آهنگِ «بهارِ درختانِ خوشبو» به گوش می‌رسد.•惟有清笳曲，時聞芳樹春。