شاعر کلاسیک

لطف‌الله نیشابوری

مولانا لطف‌الله نیشابوری

مولانا لطف‌الله نیشابوری از غزل‌سرایانِ سدهٔ هشتمِ هجری و از نیشابور بود؛ روزگاری که حافظ در شیراز و سلمانِ ساوجی در بغداد می‌سرودند. از زندگی‌اش آگاهیِ اندکی در دست است و دیوانش کامل به ما نرسیده. غزل‌هایی که از او مانده زبانی ساده و عاطفی دارند؛ نمونه‌اش غزلی است با ردیفِ «بود» که یکسره یادِ روزگارِ وصال است: «یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود». در سخن‌شناس سه غزلِ او از ویکی‌نبشتهٔ فارسی آمده است.

جستجو در آثار لطف‌الله نیشابوری

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۳ اثر

یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود

یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود • با یار قرین کلبه من خلد برین بود

بر صدور زمان زان نه جای دارم و جاه

بر صدور زمان زان نه جای دارم و جاه • که کنک و سخره و شوخ وزن بمزد نیم

طالعی دارم آن که از پی آب

طالعی دارم آن که از پی آب • گر روم سوی بحر، بر گردد

درباره‌ی لطف‌الله نیشابوری

غزل‌هایی که از او مانده زبانی ساده و عاطفی دارند؛ نمونه‌اش غزلی است با ردیفِ «بود» که یکسره یادِ روزگارِ وصال است: «یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود». در سخن‌شناس سه غزلِ او از ویکی‌نبشتهٔ فارسی آمده است.

شعر در دیوان

غزلیات