重贈二首 二 — باز پیشکش، دو شعر (دوم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مردمِ این جهانِ بی‌خبر حقیقت را نمی‌شناسند؛ نوخاستگان همه مقلدانی‌اند که دست بر دل می‌نهند.•世上悠悠不識真，薑芽盡是捧心人。
2. 2اگر بگویی خاندانِ لیو شاگردی ندارد، پس آن سال‌ها از چه رو استادِ خانگی می‌طلبیدی؟•若道柳家無子弟，往年何事乞西賓。