寓言三首 一 — تمثیل‌ها — سه شعر، یکم (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دوکِ جو پشت به پردهٔ تبرنگار ایستاده بود؛ شاه چِنگ چه بیمناک و هراسان بود.•周公負斧扆，成王何夔夔。
2. 2روزگاری که شاه وو بیمار شد، دوک ناخنِ خود را برید و به کنارهٔ رود افکند.•武王昔不豫，剪爪投河湄。
3. 3فرزانگان و پاکان چون به بدگوییِ بدخواهان برخوردند، از بدگمانیِ فرمانروا رهایی نیافتند.•賢聖遇讒慝，不免人君疑。
4. 4بادِ آسمانی درختانِ بزرگ را از ریشه برکند و همهٔ ارزن‌ها و گندم‌ها آسیب دیدند و پژمردند.•天風拔大木，禾黍咸傷萎。
5. 5گوان و تسای چون مگس‌ها وزوز کردند، و دوک شعرِ «جغد» را سرود.•管蔡扇蒼蠅，公賦鴟鴞詩。
6. 6اگر صندوقِ نوارِ زرین گشوده نمی‌شد، چه کسی وفا و راستیِ او را آشکار می‌کرد؟•金縢若不啓，忠信誰明之。