1. ۱بیش از این مپسند در زاری منِ درویش راپادشاهی رحمتی فرما گدای خویش را
2. ۲چارهٔ درد دل ما را که داند جز غمتغیر مرهم کس نمی داند دوای ریش را
3. ۳چون سر زلف تو پیش چشم دزدی پیشه کردتا توانی بسته دار آن دزد بینا پیش را
4. ۴ساقیا وقتی ز نزدیکان شوی کاندر رهشیک طرف سازی به جامی عقل دوراندیش را
5. ۵تا به دست آورده است از غمزه چشمت ناوکیقصد قربانِ من است آن ترک کافر کیش را
6. ۶سال‌ها لاف گدایی زد خیالی و هنوزهمچنان سودای سلطانی ست نادرویش را