1. ۱ملک آن پادشاه ملک معنیکه نامش سکه نقد سخن بود
2. ۲چنان آفاق گیر از اهل معنیکه حد ملکش از قم تا دکن بود
3. ۳زدی از سوز دل در خانه آتشدوات و کلک او شمع و لگن بود
4. ۴بصورت گر بکلکش آرمیدیبمعنی ساکن بیت الحزن بود
5. ۵بهر جا بکر معنی جلوه کردیباو نزدیکتر از پیرهن بود
6. ۶سوی گلزار جنت رفت آخرکه دلگیر از هوای این چمن بود
7. ۷قلم چون نی اگر نالد عجب نیستنه او را در بنان او وطن بود
8. ۸کسی کانگشت بر حرفش نهادیزغم انگشت حسرت در دهن بود
9. ۹بجستم سال تاریخش ز ایامبگفتا (او سر اهل سخن بود)