1. ۱خدایگانا اسبی که داده‌ای به کلیمز ناتوانی هرگز نرفته رو به نسیم
2. ۲همیشه از عرق خویش کشتی است در آبشده به یک جا از لنگر رکاب مقیم
3. ۳برای رفتن هر گام خوش کند ساعتز رگ کشیده بر اندام جدول تقویم
4. ۴ز بس که کاهل طبعش ز راه ترسیدهرمد ز جاده همچون ز مار شخص دهیم
5. ۵اگر نه اسب مرا دیده است افلاطونچنین دلیر نگفتی که عالم است قدیم
6. ۶سکندری‌خور و گه‌گیر و بدلجام و حرونکسی ندارد زین گونه اسب خوش تعلیم
7. ۷به کون نشست چو سر از سکندری برداشتبه چوب دنگ تو گویی نشسته است کلیم
8. ۸چه تازیانه که ازو صُنع ایزدی خوردهبدینقدر که سرش کرد بر دمش تقدیم
9. ۹پل صراط شده گردنش ز باریکیچو اهل حشر بر او یال مضطرب از بیم