1. ۱هیچ دلسوزی نداند چارهٔ کار مراشمع بگریزد اگر بیند شب تار مرا
2. ۲دست هر کس را به‌سان سبحه بوسیدم ولیهیچکس نگشود آخر عقدهٔ کار مرا
3. ۳همچو نقش پا ندارد بام و در ویرانه‌امروزگار از بس که کوته ساخت دیوار مرا
4. ۴مانده در قید لباسم زانکه گاهی مِی فروشمی‌ستاند در گرو این کهنه دستار مرا
5. ۵خوردنی زخم است و آشامیدنی خون جگرچون کنم این سازگار افتاده بیمار مرا
6. ۶گر سیه‌روزم ولی چون سرمه خواهانم بسی استروشنی از من بود چشم خریدار مرا
7. ۷نزد رندان قول و فعل من سند باشد کلیمسهل باشد زاهد ار بد گفت اطوار مرا