1. ۱بی‌تو از گلشن چه حاصل خاطر افسرده را؟خندهٔ گل دردسر می‌آورد آزرده را
2. ۲ساغری خواهم دم آخر مگر همراه اوسوی تن باز آورم جان به لب آورده را
3. ۳نه همین بی‌سوز عشقَست، از هوس هم گرم نیستسینه تابوت است گویی زاهد دل‌مرده را
4. ۴کاغذ غم‌نامه را کردم حنایی از سرشکتا به یاد او دهم چشم به خون پرورده را
5. ۵صورت ظاهر اگر در حسن باشد، آفتابآورد تاریکی دل پی به معنی برده را
6. ۶دل مکَن از دوست گر خواهی به او پیوست بازکس به گلبن تا به کی بندد گل افسرده را
7. ۷چون ز خاک خاکساری گل دمیدن سر کندسر شود یک دستهٔ گل خاک بر سر کرده را
8. ۸چشم مست او کجا پروای دل دارد کلیمهیچ نسبت نیست با می‌خورده پیکان خورده را