1. ۱بند از زنجیر نتوان کرد دل وارسته رامی‌تواند زد به عالم پشت پای بسته را
2. ۲تشنهٔ یک آرزو از همت والا نه‌ایمخاک هم آب است دست از آب حیوان شسته را
3. ۳تا توانی ناتوانان را به چشم کم مبینیاری یک رشته جمعیت دهد گلدسته را
4. ۴رحمت حق را هر آن عارف که بشناسد درستداند اجری نیست چندان توبهٔ بشکسته را
5. ۵هیچگه راه جدائی در میان‌شان وا نشددوست دارم الفت آن ابروی پیوسته را
6. ۶ای دل اندر بزم او پر زاری از حد می‌برییادگیر از شمع آنجا گریهٔ آهسته را
7. ۷خنده بدمستی‌است، در ایام ما هشیار باشمحتسب بو می‌کند اینجا دهان بسته را
8. ۸می‌نهم در زیر پای فکر کرسی از سپهرتا به کف می‌آورم یک معنی برجسته را
9. ۹کس بجز ساغر تلاش ما نمی فهمد، کلیمشعر فهمان جمله صیادند صید بسته را