در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
جنید شیرازی
جنید شیرازی
۷۱۹–۷۹۱ ق.شیراز
معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهرهمند شد و از او خرقهٔ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به وعظ و تذکیر اشتغال داشت.از او دیوان شعری با بیش از هزار بیت به جا مانده است. (وفات: پس از ۷۹۱ق)دیوان وی به همت آقای امیر لطفزمان از روی دستنویس شمارهٔ ۷۴۸ کتابخانهٔ رشید افندی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
جستجو در آثار جنید شیرازی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۸۹ اثر
۱
شمارهٔ ۱
الهی واقفی بر حال و کارم • همیدانی که جز تو کس ندارم
۲
شمارهٔ ۲
شرمساریم ز عصیان تو یا رب توبه • چشم داریم بر احسان تو یا رب توبه
۳
شمارهٔ ۳
نامه سیه کردهایم بار خدایا ببخش • عمر تبه کردهایم بار خدایا ببخش
۴
شمارهٔ ۴
دلم بسوخت ز فکرت دوای دل ز که جویم • تنم گداخت در این غصه حال پیش که جویم
۵
شمارهٔ ۵
منم به جان و دل از حضرت اله خجل • به خود فروشده از کثرت گناه خجل
۶
شمارهٔ ۶
هر دم از شرم گنه ریزان شود آبم ز چشم • بر رو و رخسار بارد لؤلؤ نابم ز چشم
۷
شمارهٔ ۷
گذشت عمر و نکردیم هیچکار دریغ • نه یک دریغ که هر دم هزار بار دریغ
۸
شمارهٔ ۸
ای دل غافل زمان کارسازی کردن است • پیر گشتی همچنانت میل بازی کردن است
۹
شمارهٔ ۹
مِسکنت پیشه کن که زیرا زود • مَسکنت زیر خاک خواهد بود
۱۰
شمارهٔ ۱۰
غم ایمان و خوف دینت نیست • خبر از کار آن و اینت نیست
۱۱
شمارهٔ ۱۱
هر کس که با بلای خدا صبر کرده است • از ساغر صفا می تحقیق خورده است
۱۲
شمارهٔ ۱۲
بگذشت عمر و توشه ره برنداشتیم • واحسرتا که عمر به غفلت گذاشتیم
۱۳
شمارهٔ ۱۳
ای لطف بینهایت تو دستگیر ما • انعام توست در دو جهان ناگزیر ما
۱۴
شمارهٔ ۱۴
ای دل ز خویش بگذر تا وصل یار بینی • رخ را به خون فروشی تا آن نگار بینی
۱۵
شمارهٔ ۱۵
کدام دست که از حسرت تو بر دل نیست؟ • کدام پای که از حسرت تو در گِل نیست؟
۱۶
شمارهٔ ۱۶
ای مرغ عرشی تا به کی محبوس باشی در قفس • شوری درافکن خویش را زاین قید برهان یک نفس
۱۷
شمارهٔ ۱۷
تا بوی روح پرور او در مشام ماست • انفاس نافه ختنی در کلام ماست
۱۸
شمارهٔ ۱۸
گر من ز سر عشق تو رمزی بیان کنم • سیلآب خون ز دیده مردم روان کنم
۱۹
شمارهٔ ۱۹
هر که بر ملک یقینش گذری افتاده است • دو جهان در نظرش مختصری افتاده است
۲۰
شمارهٔ ۲۰
نعیم جنت اگر بیجمال بیچون است • به نزد اهل حقیقت بضاعتی دون است
دربارهی جنید شیرازی
معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهرهمند شد و از او خرقهٔ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به وعظ و تذکیر اشتغال داشت.از او دیوان شعری با بیش از هزار بیت به جا مانده است. (وفات: پس از ۷۹۱ق)دیوان وی به همت آقای امیر لطفزمان از روی دستنویس شمارهٔ ۷۴۸ کتابخانهٔ رشید افندی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
۹۷
شعر در دیوان
۸۹
غزلیات
۸
قصاید