1. ۱چون پرشراب راز شد خم غدیر حیدریمن کنت مولی ساز شد از بربط پیغمبری
2. ۲پرشد زمین زاسرار حق برشد ز چرخ انوار حقهر باطلی درکار حق پا برگرفت از همسری
3. ۳ترک من ای فرخنده خو شیرین زبان چرب گوکان زلف مشکینت برودیویست انباز پری
4. ۴مشرق رخ نیکوی تو مغرب خم گیسوی تودر قیروان موی تو صد آفتاب خاوری
5. ۵چون تا سه روز از خلق حق پیچد خطیئت را ورقشکرانه را بی طعن و دق ده رطل خمر خلری
6. ۶بر بام نوشم باده را کوی بوسم ساده راسوزم دوصد سجاده را بی اتهام کافری
7. ۷چون من بدین طاق و طرم ریزد غدیرم می به خمکو زهره کز چرخ سوم بر سازدم خنیاگری
8. ۸جائیکه از مادادگر دارد معاصی مغتفرمفتی نیرزد مفت اگر ناید زخشکی درتری
9. ۹یا در خم می تا گلوزین جشن فرخ شو فروبا این فضایل را ازوکن از رزایل منکری
10. ۱۰ای خضر خط نوش لب ظلمت بر از زلف تو شبوز رخ بمویت محتجب آئینه اسکندری
11. ۱۱پرویز مسکینت بکو فرهاد مجنونت بروشیرینت اندر آرزو زآن طرفه لعل شکری
12. ۱۲اکنون بمردی ران طرب بریاد این جشن عجبوزشیشه بنت العنب بردار مهر دختری
13. ۱۳بخشا عصاره تاک را بفزا بجان ادراک راوز جرعه ای ده خاک را از چرخ اعظم برتری
14. ۱۴دل را نما بی کاهلی زآن آب اخگرگون جلیکاندر تو با مهر علی ننماید اخگر اخگری
15. ۱۵شاهیکه نتوان زد رقم یک مدحت از آن ذوالکرماشجار اگر گردد قلم یا چرخ سازد دفتری
16. ۱۶گرچه خدای دادگر ناید در اجسام بشرسرتا بپا تا بسر غیر از خدایش نشمری
17. ۱۷جز او که فرخ پی بود مست از الهی می بودآن کیست تا کزوی بود پر از ثریا تاثری
18. ۱۸ای لجه نایاب بن حق را ید و عین و اذنحکم تو کرد از بدو کن فلک فلک را لنگری
19. ۱۹شط شریعت را پلی جام طریقت را ملیبستان وحدت را گلی نخل مشیت را بری
20. ۲۰پنهان بهر هنگامه در جلوه از هر جامهدست خدا را خامه سرصمد را محضری
21. ۲۱دامن زخویش افشانده ای خنگ از جهان بجها نده ایهم خادم درمانده ای هم پادشاه کشوری
22. ۲۲هم حاضر و هم غایبی هم طالع و هم غاربیهم هر زمان را صاحبی هم هرعرض را جوهری
23. ۲۳شاها مرا چون هست دل دایم بوصفت مشتغلمپسندم از غم معتزل با این ادات اشعری
24. ۲۴اکنون که برفرزانگی شنعت زند دیوانگیتو خیز و از مردانگی بربکر من کن شوهری
25. ۲۵آخر تو بی پایان یمی فلک نجات عالمیدر کار جیحون کن نمی زا برعنایت گستری
26. ۲۶یا گو یکی را از خدم کز خواجگی باشد علمتا مرمرا بر رفع غم سازد بهمت یاوری
27. ۲۷آن در وآلائی صدف فخر سلف ذخر خلفپیرانه مجد و شرف سرمایه نیک اختری
28. ۲۸کلکش بر اورنگ مهی براتر از تیغ شهیزو مملکت را فربهی با آنکه دارد لاغری
29. ۲۹گردان زمین از عزم او ساکن فلک ازحزم اوخورشید اندر بزم او سازد بمنت مجمری
30. ۳۰هم در تواضع با کسان هم در تکبر باخسانبد نگذراند برلسان از فرط نیکو گوهری
31. ۳۱وقف مساکین مال او عز فرق آمال اوبر درگه اجلال او به از امیری چاکری
32. ۳۲ای کی سریرجم نگین رنج گمان گنج یقینکاخ تو بر روی زمین خلدی زبهجت آوری
33. ۳۳برد ظفر پوشیده درد هنر نوشیدهاز بخردی کوشیده بر رونق دانشوری
34. ۳۴گیرد فنون از تو بها در افتخار ازتو نهاگفتار تو سازد رها جذر اصم را ازکری
35. ۳۵تا نیست شیعی مستوی با اهل سنت ازدویوز ذو الفقار مهدوی این کار گردد اسپری
36. ۳۶یار تو الله معک بنیوشد ازخیل ملکخصم تو از دور فلک اندر شکنج مدبری