1. ۱ماه مبارک‌چهر من می ده که شد ماه رجبو اندر طرب شیر عجم از مولد میر عرب
2. ۲همچون رخت با صد صفا هر ساله بین عشرت‌فزاجشنی ز حب شاه ما رخت‌افکن از ماه رجب
3. ۳جشنی چو طور اسرارگو بیضا به چوگانش چو گوآن کس که او نی گفت کو تا بنگرد دیدار رب
4. ۴کم نه سپهر اندر ضوش مبهوت چارم خسروشیک جلوه از صد پرتوش این چار مام و هفت اَب
5. ۵جشنی ز بزم لو کشف میلاد سلطان نجفراز خدا روز شرف جان فرح کان طرب
6. ۶ماه رجب دان گاه می بفکن ز استفتاء پیاز کار واجب تا یکی پیچی به امر مستحب
7. ۷شافع چو این مولاستی پس معصیت اولاستیجز این گرت کالاستی بادت جمالش محتجب
8. ۸ای کم‌وفای پرسخط زیبق از مشکت نقطشنگرف‌لب زنگار‌خط زرین‌کمر سیمین‌سلب
9. ۹هین در وثاق از چار سو بنما به کام آرزوشمشاد قد چوگان مو گوی ذقن طوق غبب
10. ۱۰ای ملک جان‌ها قسم تو رسم بتان با اسم تودر پیرهن از جسم تو یک آسمان مه در قصب
11. ۱۱خیز و قلندر کن مرا بی پا و بی سر کن مراایهام شد تر کن مرا از ساغری بنت العنب
12. ۱۲بالنده بین اسلام را نالنده بین اصنام رادر تهنیت اجرام را شد پیشه انشاد خطب
13. ۱۳ای کهنه رند تازه رو وی کند مهر تندخوشیرین وشی بس تلخ گو شور افکنی بس نوش لب
14. ۱۴بر یمن میلاد علی دل را زمی کن منجلیکآن پاک یزدان را ولی برما نگیرد از ادب
15. ۱۵سر خدا شمع هدی طود ورا کهف تقیکز ذوالفقارش در وغا سازد عدو را بولهب
16. ۱۶صافی دلش مرآت حق گفتش همه آیات حقدرهر صفت چون ذات حق فردیست نغز و منتخب
17. ۱۷نار صنم نورصمد ساز صفا سوز حسدبدر ازل صدرا بدفع بلا رفع کرب
18. ۱۸هم او قضا هم او قدر هم او فلک هم او قمرهم او مصور هم صور هم او مسبب هم سبب
19. ۱۹زوعرش وزو غبرا بود زو علم وزو اسما بوداین خود همان دریا بود کزحد فزون استش شعب
20. ۲۰فرعش همه از اصل حق بابش همه از فصل حقاز هر چه غیر از وصل حق اندر دو عالم محتجب
21. ۲۱هستی سراسر خاک او مستی گریبان چاک اواز حیطه املاک او بیرون نیایی یکوجب
22. ۲۲نبود عجب رفت ارگهی یکشب چهل جا از مهیجائی کزو باشد تهی زآن بیشتر دارد عجب
23. ۲۳محفل چو مصر از پاسخش چین گردکوی فرخشپر از مرایای رخش گیتی چو بازار حلب
24. ۲۴ای زیب جانها نام تو به از روس اقدام تودرمذهب خدام تو یکسان بود سنگ و ذهب
25. ۲۵کاخت فلک کویت حرم بغضت سقر عفوت ارمدستت بقا تیغت عدم مهرت شفا قهرت تعب
26. ۲۶موسی که اندر خیل تو بد معتصم بر ذیل توبی اقتضای میل تو نشناخت آتش از رطب
27. ۲۷فر تو را با هر ولی فرق از ثریا تا ثریتو شمس و آنان چون سهی تو برق و آنان چون خشب
28. ۲۸دنیا تو و عقبی توئی پنهان تو و پیدا توئیزایجاد بی همتا توئی هم درحسب هم در نسب
29. ۲۹روزی که بفروزد چنان از تاب شمشیرت جهاناز لطفت ارناید امان موید هم عیسی زتب
30. ۳۰خیبر کجا و بدرچه مرحب کدام وعمروکهبا تیغت از که تا بمه چون در بر آتش حطب
31. ۳۱چهر خدا سیمای تو گنج حق استغنای توگردد بیک ایمای تو گردون زمین و روز شب
32. ۳۲تو ماه و عالم میغ تو تو شاه و جان یرلیغ توادیان قویم از تیغ تو چونان که ابدان از عصب
33. ۳۳بر تو چه مخفی چه نهان هست انتساب کن فکانچو نکت حمید الدین بجان شد برتو لا منتسب
34. ۳۴شه نا صرالدوله کز او ملک و ملک را آبروپیروز بختی نیکخو فرماندهی فرخ حسب
35. ۳۵بحر خرد کوه خطر پشت سپه روی ظفرشایسته اجلال و فرزیبنده نام و لقب
36. ۳۶آن چاکر درگاه شه کش به زگردون گاه شهنشنا خته در راه شه موروث را از مکتسب
37. ۳۷گردی زبامش آسمان اسمی بنامش اخترانموجود از او امن و امان معدوم ازو شور و شغب
38. ۳۸جان بنده خویش همی دل محو نیرویش همیاقبال را سویش همی دست طمع پای طلب
39. ۳۹تا ار علی گویند هی اوثان زکعبه یافت پییعنی شد از میلاد وی پر عفو و خالی زغضب
40. ۴۰یار ورا نبود عدد جز آنکه افزون نر زحدخصم ورا ناید ولد غیراز مخنث یا جلب