1. ۱چو شد به لشکر نیسان طلایه دار نسیمبملک خسرو آذر نه زرنهاد و نه سیم
2. ۲نه سیم برف بماند و نه زر برگ خزانچو شد بلشکر نیسان طلایه دار نسیم
3. ۳فروغ بخش چمن گشت لاله نعمانبدان چنان که ز دامان طور کف کلیم
4. ۴بس اعتدال بملک از ربیع جسته مقامبس انبساط بدهر از بهار گشته مقیم
5. ۵زباغ خلدکنون یارجو بود عنینز بچه حور کنون بارور شده است عقیم
6. ۶سحاب اشتر گم کرده بچه را ماندکه هی بغرد و ریزد زدیده در یتیم
7. ۷چمن ز در یتیمش پر از بنات نباتولی زغرش وی دل بهر یکی است دو نیم
8. ۸کنون زناصیت اسخیا گشاده تراستشمر که بود فرو بسته تر زطبع لئیم
9. ۹زنه سپهر بود بس فرح بشش جانبزهشت خلد بود بس طرب بهفت اقلیم
10. ۱۰صفای مرغ جهد در غطا چشم ضریرصفیر مرغ دود در صماخ گوش صمیم
11. ۱۱در این بهار که از فیض عیسوی دم بادشگفت نی شود ار زنده باز عظم رمیم
12. ۱۲خوش آن خجسته قلندر که بابتی چون حورخورد شراب و بغلطد بر وی ناز و نعیم
13. ۱۳ولی دریغ که زد بخت من بغربت تختو گرنه سودم از این فصل برفلک دیهیم
14. ۱۴بکاخ بود نگارم زلعبتان جدیدبجام بود عقارم ز روزگارم قدیم
15. ۱۵کنون که پای دیارم نماند و دست بیارمن و ثنای علی اصغر بن ابراهیم
16. ۱۶مهینه قدسی قدوسی انتساب که شعربعهد مهد ز روح القدس شدش تعلیم
17. ۱۷چشیده خاطر ممدوح او شراب طهورکشیده عنصر مهجو او عذاب الیم
18. ۱۸بنزد سرعت فکرش سمند دانش کندبه پیش صحت رایش خیال عقل سقیم
19. ۱۹ولای او همه نایب مناب کشتی نوحسرای او همه قا یم مقام رکن حطیم
20. ۲۰زهی بزرگ خردمند خرده دان کز توکمال یافت بمانعمت خدای کریم
21. ۲۱حکیم شد مگرت عالم از اصالت قدرکه هست برقدم عالم اعتقاد حکیم
22. ۲۲بگاه عزم تو کس باد را نخوانده عجولبوقت حزم تو کس کوه را نگفته حلیم
23. ۲۳جحیم راکند انوار رافت تو بهشتبهشت را کند آثار سطوت تو جحیم
24. ۲۴بجنت آورد اوضاع محفل تو ندمبرآسمان پرد از فخر مجلس تو ندیم
25. ۲۵زهی به توسن تندر صهیل تو که بتگگمان بری که خدا آفریده برق جسیم
26. ۲۶عدو زجنبش او چون کمان کند بتو پشتبدان چنان که زتیر شهاب دیو رجیم
27. ۲۷همیشه تا که دلیل است بر تحول شمسبنزد اهل رصد لام وسین در تقویم
28. ۲۸بود محب تو از گنج راست قد چو الفبود خصیم تو از رنج سر فکنده چو جیم