1. ۱جز او که وسمه بر ابروی دلستان کشدا!گمان مدار که صد رستم این کمان کشدا!
2. ۲هر آنکه نقش وجودم و عدم کشد شیرینسزد که آیتی از آن لب و دهان کشدا
3. ۳مصوری که کشد شکل هیچ را نازکروا بود که مثالی از آن میان کشدا
4. ۴ور از تنش هوس مشق میکند نقاشنخست باید بی حرف طرح جان کشدا
5. ۵ولی گر از ذقنش نسخه جوست صورتگرعبث بچاه فتد کاین نمیتوان کشدا
6. ۶بباغ اگر بفروزد جمال خلد مثالچه طعنه ها که گل از دست باغبان کشدا
7. ۷زسعتری خط اولاف زد مگر سوسنکه گلشنش ببرون از قفا زبان کشدا
8. ۸مها بیا و بکش پرده زان رخی کزحسنسهیل را بزمین بوس از آسمان کشدا
9. ۹نمای چهره چو غلمان که حور از رضوانبرای سجده ات از خلدمو کشان کشدا
10. ۱۰بلند طره تو عمر جاودان و مرادلم بعشق تو بر عمر جاودان کشدا
11. ۱۱شگرف چهره تو باغ ارغوان و رواستگرم هوای توزی باغ ارغوان کشدا
12. ۱۲به خور کسی نکشد چتر و سایه بان وترازنافه زلف بخور چتر و سایه بان کشدا!
13. ۱۳کشد زنور کتان پوش پیکر تو قمرهمان ستم که زنور قمر کتان کشدا
14. ۱۴رخت جنان و مرا زاشتیاق اوست جنونخوش آن جنون که کسی را سوی جنان کشدا
15. ۱۵گر اعتدال قدت سرو بوستان یابددلم به بندگی سرو بوستان کشدا
16. ۱۶وگر نسائم جعدت بضیمران گذردسرم بچنبر سودای ضیمران کشدا
17. ۱۷چنین که صاحب مشک است هر زمان گیسوتیقین بخاک ره صا حب الزمان کشدا
18. ۱۸امام قائم بر حق خلیفه مطلقکه عهد وی زلل از مهد کن فکان کشدا
19. ۱۹شهی که از حجر الاسودش حرم عمریستکه بهر محفل وی سنگ آستان کشدا
20. ۲۰وزان حجر بود اسود که پیش درگاهشسیاه روئی از آن کاخ عرش سان کشدا
21. ۲۱سلیل آدم و صد جد چو آدم خاکیزکلک صنع بر این لوح خاکدان کشدا
22. ۲۲زهی چنین پسری کز اراده صد چو پدرعیان بامرکن از پرده نهان کشدا
23. ۲۳ظهور او بر دانا بود بروز خدایچو رایتش زنهان مهچه بر عیان کشدا
24. ۲۴میان ممکن و واجب عقول راذاتشگهی براه یقین گه سوی گمان کشدا
25. ۲۵چو ممکنش نگری ذوق هی رکاب زندچو واجبش شمری عقل پس عنان کشدا
26. ۲۶بطیلسان غیاب است و برتر از مکانتو واجبش شمر ارسر زطیلسان کشدا
27. ۲۷شها توئی که نفاذت در اهتدای معاددوباره جلد غریری بر استخوان کشدا
28. ۲۸مکان مظهر حقی و بلکه مظهر حقوزان تتق زتو انوار لامکان کشدا
29. ۲۹غبار رایض خنگ تو گاو زرین رازغیب سوی شهود افصح البیان کشدا
30. ۳۰تحیر جبر و تت کلیم یزدان رازنیست جانب هست اخرس اللسان کشدا
31. ۳۱عجوزی از در تو صد هزار یوسف رابطوق بیع خود از یک دو ریسمان کشدا
32. ۳۲شگفت نه که دهد دیو را سلیمانیز هدهدی که ببام تو آشیان کشدا
33. ۳۳هوای کوی تو داود را زملک عدمسوی وجود چو عشاق نغمه خوان کشدا
34. ۳۴زنسل باب قضا در مشیمه مام قدراوامر تو و حق را بتوامان کشدا
35. ۳۵بهر زمین که تو دست خدای بنهی پایچه طنزها که ازو فرق فرقدان کشدا
36. ۳۶زمهر تو نه عجب گر خلیل را نمرودببارگه پی خدمت دوان دوان کشدا
37. ۳۷شها منم که ز یمن مدایح تو ملکبعرش شعر من از فرش ارمغان کشدا
38. ۳۸بر بداعت اشعار نغز من شعریسزد که خط بمقالات باستان کشدا
39. ۳۹ولی زجود تو ارجو که زورق جیحونبسمت جودی اجلال بادبان کشدا
40. ۴۰همیشه تا که ذقن را خمیده زلف بتانهمان گوی بلورین به صولجان کشدا
41. ۴۱سری که نیست به جولانگه ولای تو گویبه صولجان اجلش جان مستهان کشدا